ื่องนี้สำเร็จ ทุกคนก็จะเข้าใจเอง!เมื่อไปถึงบ้านผู้นำหมู่บ้าน อันจิ่วเม่ยพบว่าที่บ้านนั้นเงียบสงัด มีเพียงภรรยาของผู้นำหมู่บ้านที่กำลังดูแลเด็กน้อยไม่กี่คนซึ่งวิ่งเล่นกันสนุกสนานอยู่ในลานบ้านอันจิ่วเม่ยยิ้มทักทายอย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะ ป้าไป๋”ไป๋ชิงหันมามองหลานสาวด้วยความแปลกใจ “มีเรื่องอะไรหรือเปล่า จิ่วเม่ย?”“หนูมีเรื่องสำคัญอยากคุยกับลุงเหวินค่ะ ไม่ทราบว่าป้าพอจะให้คุณลุงกลับมาสักครู่ได้ไหมคะ?”พูดจบ อันจิ่วเม่ยวางอาหารที่เตรียมมาให้ป้าไป๋ดูทีละจาน พร้อมอธิบายถึงโครงการที่เธออยากให้ชาวบ้านได้ร่วมมือกับสหกรณ์ไป๋ชิงที่ได้ฟังถึงกับตาโตอย่างตื่นเต้น ก่อนรีบส่งหลานชายไปตามสามีกลับมาจากทุ่งนาอย่างเร่งด่วนระหว่างที่รอไป๋ชิงก็แสดงความเป็นมิตรสุด ๆ ถึงกับรินน ้าหวานเย็นให้เธอดื่มอย่างกับต้อนรับแขกคนสำคัญ
หลานชายที่วิ่งไปตามปู่ก็บอกแค่ว่ามีเรื่องด่วน ผู้นำหมู่บ้านได้ยินก็ตกใจ คิดว่าอาจเกิดปัญหากับบ้านของอันจิ่วเม่ยอีกแล้ว เขาจึงรีบวิ่งกลับมา สีหน้าเคร่งเครียดราวกับจะมีสงครามพอก้าวเข้าบ้าน เขาก็ถามเสียงดังด้วยความกังวล “เกิดเรื่องอะไรขึ้นที่บ้านเธออีกล่ะ?”อันจิ่วเม่ยรีบอธิบายจุดประสงค์ที่แท้จริงให้ผู้นำหมู่บ้านฟัง พร้อมโชว์ตัวอย่างสิ่งที่เธอเตรียมมา“ลุงเหวินคะ หนูอยากให้หมู่บ้านเราร่วมมือกับร้านสหกรณ์ค่ะ ส่งผักตามฤดูกาลให้เขาเป็นประจำ และยังมีสินค้าอีกอย่างหนึ่งที่เราสามารถส่งให้เขาได้เรื่อย ๆ
