คงสภาพดีและใช้งานได้อย่างน่าอัศจรรย์อันจิ่วเม่ยเห็นของบางชิ้นใหญ่เกินกว่าคุณปู่วัยชราจะยกไหวจึงรีบตอบตกลง เธอเดินเข้าไปใกล้และพบว่าขุมทรัพย์เหล่านี้มีตั้งแต่
เฟอร์นิเจอร์โบราณ เสื้อผ้าวินเทจ กระเป๋าสุดคลาสสิก ไปจนถึงหนังสือนับร้อยเล่มขณะที่เธอจดจ่ออยู่กับหนังสือเล่มหนึ่ง กุ้ยฉางก็เอ่ยขึ้นเสียงเบา“ถ้าชอบก็เอาไปอ่านได้เลยนะ แต่อย่าให้ใครรู้ล่ะ ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นฉันช่วยเธอไม่ได้นะ”“จริงเหรอคะ? ขอบคุณมากค่ะคุณปู่!”อันจิ่วเม่ยยิ้มอย่างดีใจและคว้าโอกาสไว้ทันที แม้ว่าในมิติลับของเธอจะมีหนังสือมากมายแล้ว แต่การได้หนังสือมาอ่านในโลกปกติก็เป็นโอกาสที่ดี เพราะความรู้นั้นมีค่าเสมอในทุกยุคทุกสมัยกุ้ยฉางพยักหน้าก่อนจะพูดด้วยความหวังดี“อีกไม่นานก็จะถึงเวลาสอบเข้ามหาวิทยาลัย เก็บไว้อ่านเถอะยังไงความรู้ก็สำคัญนะ”ระหว่างที่ทั้งคู่ช่วยกันขนของ ลู่เหอก็กลับมาถึงสถานีตอนสี่โมงเย็น ในมือถือตะกร้าเปล่า บ่งบอกว่าการค้าขายไปได้สวยอันจิ่วเม่ยรีบวางของในมือแล้ววิ่งเข้าไปหา“พี่ลู่! ฉันมีข่าวดีมาบอก!” เธอยื่นเงินมัดจำให้ห้าหยวนพลางอธิบายอย่างกระตือรือร้น
“มีคนอยากสั่งเมล็ดแตงโมคั่วของพี่ตั้งยี่สิบกว่าจิน! เขาบอกให้ส่งที่ตรอก 47 เลขที่ 179 เป็นพนักงานในร้านสหกรณ์ พี่แค่บอกไปว่ามาเยี่ยมญาติ เดี๋ยวคนในบ้านเขาจะจ่ายส่วนที่เหลือให้เอง”จากนั้นอันจิ่วเม่ยก็ยื่นหน้าเข้าไปกระซิบ “พี่พนักงานขายของที่สหกรณ์ ถ้าพี่สร้า
