งความสัมพันธ์กับเขาได้ อาจช่วยให้ธุรกิจของพี่เติบโตได้มากขึ้นนะคะ”ลู่เหอยังไม่ทันตั้งตัวก็ต้องรับข่าวดีที่อันจิ่วเม่ยเอามาฝากจนตกใจยิ่งกว่าเดิม ใครจะคิดว่าออเดอร์ใหญ่จะมาถึงมือได้รวดเร็วขนาดนี้“จริงเหรอ! ขอบคุณมากเลยสหายอัน…อันจิ่วเม่ย!” ลู่เหอพูดด้วยความตื่นเต้นสุดขีด“เย็นนี้ต้องฉลองกันหน่อยแล้ว! มากินข้าวด้วยกันนะ ฉันจะรีบกลับไปทำอาหารเดี๋ยวนี้เลย!”บ้านของลู่เหออยู่ไม่ไกล แค่เดินข้ามถนนจากสถานีขยะไปอีกนิดเดียว แต่เมื่อได้ยินคำเชิญ อันจิ่วเม่ยกลับส่ายหน้าแล้วยิ้มบาง ๆ“ขอบคุณมากค่ะพี่ลู่ แต่ฉันต้องรีบกลับไปดูแลคุณย่าแล้ว ฉันแค่มาบอกข่าวดีให้พี่รู้เท่านั้นเอง อ้อ! แล้วก็อย่าลืม ตอนไปส่งของต้องระวังตัวด้วยนะคะ อย่าให้ใครจับได้ล่ะ”พูดจบ เธอหันไปโบกมือลากุ้ยฉาง “คุณปู่ ตอนนี้ก็เย็นแล้ว หนูขอตัวกลับก่อนนะคะ”
กุ้ยฉางเงยหน้าขึ้นจากกองขยะ เห็นเพียงเงาของอันจิ่วเม่ยที่ปั่นจักรยานจากไปไกล เขาถอนหายใจด้วยความรู้สึกเสียดายนิด ๆ“โธ่เอ๊ย! สาวน้อยน่ารักแบบนี้ ทำไมถึงไม่ได้เป็นหลานสะใภ้ของฉันนะ?” เขาพึมพำกับตัวเองอย่างอาลัยอันจิ่วเม่ยไม่รู้เลยว่าคุณปู่ปากแข็งคนนี้รู้สึกเสียดายเธอแค่ไหนเธอก็ปั่นจักรยานกลับบ้านด้วยความสบายใจ พอถึงบ้านก็รีบหุงข้าวก่อนจะไปซื้อไก่และเป็ดจากบ้านยวี่เฟยตามที่สั่งไว้
