ก่อนจะพูดด้วยน ้าเสียงเรียบเฉย“ที่นี่อากาศร้อน เธอกลับไปเถอะ ไม่ต้องเข้าไปส่งข้างในหรอก”แม้คำพูดจะเหมือนไล่ แต่ในใจเขากลับรู้สึกเป็นห่วง อันจิ่วเม่ยมองเขาด้วยแววตาอ่อนโยนและเข้าใจ เธอพยักหน้ารับก่อนยิ้มบาง ๆให้“ได้ค่ะ… อย่าลืมเขียนจดหมายมาหาฉันนะคะ” เธอกล่าวด้วยน ้าเสียงอ่อนหวาน“อืม” หลี่เจียเฟิ่งพยักหน้าตอบสั้น ๆ ด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง แต่ดวงตากลับสะท้อนความอาวรณ์บางเบา“งั้น ฉันไปก่อนนะคะ” อันจิ่วเม่ยกล่าวลาแล้วหมุนจักรยานสีชมพูสดใสขี่กลับไปอย่างร่าเริงหลี่เจียเฟิ่งมองตามหลังเธอจนลับสายตา ความอุ่นใจอ้อยอิ่งในใจเขาก่อนที่เขาจะหันหลังเดินเข้าสถานีไปด้วยท่าทางสงบนิ่ง
