บการทำเกษตรเพื่อส่งสหกรณ์”เธอครุ่นคิด น ้าเสียงแผ่วเบา “แป้งข้าวโพดน่าจะตอบโจทย์ที่สุด ถ้าทดลองทำในมิตินี้ได้ผล เราก็จะได้ไปขอเมล็ดพันธุ์มาปลูกจริง ๆ ”อันจิ่วเม่ยลุกขึ้นเดินไปยังโซนอาหาร สายตากวาดมองหาข้าวโพด รอยยิ้มบางผุดขึ้นบนใบหน้าเมื่อเห็นสิ่งที่ต้องการวางอยู่ตรงหน้าอันจิ่วเม่ยเริ่มลงมือทำตามขั้นตอนในคู่มืออย่างพิถีพิถัน มือเรียวบางค่อย ๆ แกะเปลือกข้าวโพดออกทีละชั้น เผยให้เห็นเมล็ดสีทองอร่ามเรียงตัวแน่นบนฝักอย่างสวยงาม เธอใช้มีดเล็ก ๆ ค่อย ๆ ขูดเมล็ดออกจากซังด้วยความระมัดระวัง ทุกการเคลื่อนไหวล้วนใส่ใจเมื่อขูดเมล็ดเสร็จ เธอตักน ้าจากบ่อน ้าพุใส่ลงในอ่างไม้ก่อนจะนำเมล็ดข้าวโพดลงแช่ ใช้มือน้อย ๆ ลูบไล้เมล็ดเบา ๆ เพื่อทำความสะอาด น ้าใสระยิบระยับสะท้อนแสงแดดอ่อน ๆ ราวกับช่วยขับให้เมล็ดข้าวโพดสีทองเหล่านั้นดูงดงามยิ่งขึ้น“ขั้นตอนต่อไป… การบดหรือปั่น…” เธอพึมพำ ขณะที่สายตากวาดมองหาอุปกรณ์ที่จำเป็น
เครื่องปั่นวางอยู่ราวกับรอคอยการมาถึงของเธอ รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นบนใบหน้า “เหมาะเลย… แต่ถ้าอยู่ในโลกจริง เราคงต้องใช้ครกหินหรือเครื่องโม่แป้งแทน”เธอเทน ้าลงในถ้วยที่มีข้าวโพดบด คนให้เข้ากัน ก่อนจะกรองผ่านผ้าขาวบาง น ้าสีขาวขุ่นค่อย ๆ ไหลผ่านผ้า ทิ้งกากเส้นใยสีเหลืองนวลไว้เบื้องบนค ่าคืนนั้น เงาร่างของอันจิ่วเม่ยเคลื่อนไหวไปมาในมิติลับ ดวงตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น ขณะที่เธอทุ่มเทให้กับการท
