ูกชมไม่ขาดปาก กลอกตามองบนอย่างระอา โดยเฉพาะลี่เฟยกับเพ่ยอิงที่ทำหน้าเบ้สุด ๆทุกคนนั่งล้อมวงคุยกัน ชิวหรง ลี่เฟยและเพ่ยอิง มองซ้ายมองขวาอย่างสอดรู้สอดเห็น อยากรู้ว่าบ้านหลังนี้ดีสมคำร ่าลือจริงไหมลี่เฟยแอบคิดในใจ ‘ถ้าลูกชายฉันได้มาอยู่บ้านหลังนี้ คงไม่มีใครกล้าดูถูกลูกชายเธอแน่’ส่วนอวี้หลันกลับรู้จักวางตัว ถึงที่บ้านจะทะเลาะกับหลี่ฉีหมิ่นยังไง มาที่นี่ก็ไม่ไปสมทบกับพวกบ้านใหญ่ แต่พาลูกสาวกับหลานสองไปช่วยในครัวแทน
ตอนนี้เตรียมอาหารเสร็จเกือบหมดแล้ว อันจิ่วเม่ยก็เห็นอวี้หลันและเด็กสามคนเข้ามาก็ยิ้มหวานพูดว่า “ไม่เป็นไรค่ะ พี่สะใภ้รองพวกเราทำเสร็จหมดแล้วค่ะ เดี๋ยวช่วยยกอาหารหน่อยนะคะ”“ลองกินดูซิ” อันจิ่วเม่ยร้องเสียงใส พลางยื่นหมูทอดกรอบสามชิ้นให้เด็กหญิงทั้งสามคนอวี้หลันมองภาพนั้นด้วยความพึงพอใจ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเอ็ดลูกสาว “กินเสร็จ ก็รีบไปช่วยทำงาน”สาวน้อยทั้งสามตาโต ไม่เคยได้รับการปฏิบัติดีขนาดนี้มาก่อนพวกเธอรีบจัดการหมูทอดชิ้นโตอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวิ่งปรู๊ดไปช่วยงานด้วยความกระตือรือร้น ความประทับใจที่มีต่ออาสะใภ้สามคนใหม่พุ่งทะยานขึ้นเป็นกองเท่าภูเขาแม้จะเป็นช่วงเย็น แต่อากาศก็ยังร้อนระอุ ทุกคนนั่งเบียดกันที่โต๊ะสองตัวในลานบ้าน บรรยากาศคึกคักราวกับงานเทศกาลก่อนหน้านี้ ไม่มีใครคาดหวังว่างานเลี้ยงจะยิ่งใหญ่หรือหรูหราในยุคที่ผู้คนล้วนเผชิญกับความลำบากเช่นนี้ คู่สามีภรรยาที่เพิ่งสร้างร
