ังรักขึ้นใหม่ ย่อมต้องกระเป๋าแบนเป็นธรรมดาไหนจะเฟอร์นิเจอร์ที่ส่วนใหญ่เป็นของเก่าผ่านการใช้งาน ทุกคนจึงคิดว่าคงได้เพียงข้าวกับน ้าพริกมาเป็นมื้อเลี้ยงสังสรรค์แต่ความคิดนั้นก็ต้องหยุดลงเมื่อ บนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารจานเด็ด ไม่ว่าจะเป็นกระเพาะปลา หมูสามชั้นทอดกรอบ เนื้อผัด
เปรี้ยวหวาน แม้แต่อาหารเรียกน ้าย่อยธรรมดา ๆ อันจิ่วเม่ยก็ทำออกมาอร่อยจนน ้าลายสอแน่นอน ความลับอยู่ที่การใส่น ้ามันและเกลือแบบไม่อั้นรวมทั้งเครื่องปรุงพิเศษที่อันจิ่วเม่ยหยิบออกมาจากมิติไม่ให้ใคร ชิวหรงกินอาหารคำโต ๆ พลางบ่นอุบ ๆ ว่าอันจิ่วเม่ยเป็นแม่บ้านสุรุ่ยสุร่ายอันจิ่วเมย่ปฏิบัติกับหลี่เจียเฟิ่งราวกับเขาเป็นคุณชาย ไม่ให้ทำอะไรเลย นอกจากนั่งดื่มเหล้ากับเพื่อน ๆ และผู้ใหญ่บ้านแม้ชิวหรงจะบ่นไม่หยุด แต่อันจิ่วเม่ยก็ยังคงให้เกียรติครอบครัวพระเอกอย่างเต็มที่ ไม่มีคำบ่นตอบโต้สักคำหลังจากทุกคนกินไปได้สักพัก อันจิ่วเม่ยก็เดินไปที่โต๊ะของหลี่เจียเฟิ่งยิ้มหวานถามว่า “อาหารถูกปากไหมคะ? ยังอยากได้อะไรเพิ่มอีกไหม?”“พี่สะใภ้ อร่อยสุด ๆ ไปเลย! ฝีมือของคุณนี่เยี่ยมยอดจริง” ต้าหวังชูนิ้วโป้งขึ้นพร้อมกับชมเปาะ ราวกับเพิ่งได้ลิ้มรสอาหารสวรรค์“ใช่เลย! ฝีมือนี่ยังเหนือชั้นกว่าพ่อครัวของร้านอาหารรัฐซะอีก!”เพื่อนร่วมงานคนอื่น ๆ ก็พากันเสริมแรงชมไม่หยุดอันจิ่วเม่ยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ “ขอบคุณมากค่ะ ถ้าอย่างนั้นพวกคุณค่อย ๆ ทานไปนะคะ ถ้าขาดเหล
