ืออะไรบอกได้เลย ฉันจะวิ่งไปทำเพิ่มให้ทันที”
เธอพูดพลางทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ หลี่เจียเฟิ่งเพื่อหลบหนีเสียงบ่นจุกจิกน่ารำคาญของแม่พระเอกสักพักหลี่เจียเฟิ่งเห็นว่าในชามของเธอมีกับข้าวน้อยนิด จึงรีบตักอาหารให้เธออย่างเป็นธรรมชาติ ภาพนี้ช่างดูหวานซึ้งกินใจในสายตาของทุกคนกู่เทียนเฉิงมองดูภาพนั้นอย่างเงียบ ๆ พลางถอนหายใจเบาๆ ในใจ โชคดีจริง ๆ ที่คืนนี้ไม่ได้ลากน้องสาวมาด้วย ไม่งั้นถ้าเห็นภาพนี้คงโมโหจนควันออกหู!ในความคิดของเขาอันจิ่วเม่ยกับหลี่เจียเฟิ่ง นี่แหละคู่ที่เหมาะสมที่สุดแล้ว ถ้าเปลี่ยนเป็นน้องสาวของเขา อย่าว่าแต่ทำอาหารเลิศรสแบบคืนนี้เลยแค่จัดการความวุ่นวายในตระกูลหลี่ก็คงทำไม่ไหว มีหวังได้ทะเลาะกับญาติฝ่ายสามีจนวุ่นวาย แบบนั้นเพื่อนเขาคงไม่มีความสุขแน่ๆเขาตัดสินใจว่า คืนนี้กลับไปจะต้องบอกให้น้องสาวเลิกฝันเฟื่องซะที ในโลกนี้ยังมีหนุ่มๆ ดีๆ อีกเยอะแยะ รีบไปหาคู่แต่งงานคนอื่นดีกว่า นั่นแหละคือทางออกที่ดีที่สุด!บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารคึกคักด้วยเสียงพูดคุยและเสียงช้อนส้อมกระทบจาน กู่เทียนเฉิงเริ่มบ่นอย่างออกรส “อยู่บ้านนอกสบายกว่าเป็นไหน ๆ อยากกินผักอะไรก็เด็ดจากสวนหลังบ้านได้เลย
ไม่เหมือนในเมืองที่ต้องไปต่อคิวยาวเหยียดที่ร้านสหกรณ์ตั้งแต่ไก่โห่แถมบางทียังซื้อไม่ได้อีก ปวดหัวจะแย่!”ลู่ชิงพยักหน้าเห็นด้วย “ใครจะว่าไม่จริงล่ะ เมียฉันบ่นจนปากเปียกปากแฉะทุกวัน ว่าทำไมร้านสหกรณ์ไม่เอาผักมาขายเพ
