ะเบา ๆ อย่างขบขัน ก่อนจะลุกตามเขาไปทันทีเมื่อเข้ามาถึงห้องนอน อันจิ่วเม่ยก็เริ่มจัดที่นอนเพื่อเตรียมตัวพักผ่อน เตียงที่ใช้ยังเป็นเตียงเก่าที่ขนย้ายมาจากบ้านเดิม ขนาดเล็กจนแทบจะนอนเบียดกันได้แบบอึดอัด แต่หลี่เจียเฟิ่งไม่เคยปริปากบ่นแม้สักคำ เขายังคงนอนบนพื้นอย่างเรียบง่ายทุกคืนเช่นเดียวกับคืนนี้อันจิ่วเม่ยลอบมองสามีที่นอนพื้นอย่างเงียบ ๆ แล้วอดรู้สึกผิดไม่ได้ ความคิดที่ว่าจะปล่อยให้เขาต้องนอนแบบนี้ทุกคืนไม่ใช่เรื่องที่ดีเลยสักวันเธอต้องหาเตียงที่ใหญ่กว่านี้มาให้ได้ เพื่อให้ทั้งคู่ได้นอนอย่างสบาย แต่ตอนนี้เธอคงต้องรอให้ผ่านช่วงยุ่ง ๆ ไปก่อน
เธอถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอน แม้จะรู้สึกไม่สบายใจกับเตียงที่เล็กเกินไป แต่กลับมีความอบอุ่นแผ่ซ่านในใจทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้หลี่เจียเฟิ่งหญิงสาวหลับตาลงพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ทั้งอบอุ่นและอ่อนหวานรุ่งเช้าตรู่ หลี่เจียเฟิ่งออกไปตัดไม้ไผ่สดๆ สามลำจากป่าริมหมู่บ้าน น ้าค้างยามเช้ายังเกาะพราวอยู่บนใบไผ่เขียวขจีเขารู้ว่าย่าอันชอบทำงานฝีมือยามว่าง การสานตะกร้าและเข่งไม้ไผ่จะช่วยให้ท่านคลายความคิดถึงบ้านเก่าได้บ้างเมื่อจัดการตัดไม้ไผ่เรียบร้อย หลี่เจียเฟิ่งขี่จักรยานสีชมพูที่เขาซื้อให้อันจิ่วเม่ยตอนแต่งงาน เข้าไปในเมือง ภารกิจสำคัญวันนี้ไม่ใช่แค่เชิญลู่เหอกับคนอื่น ๆ มากินข้าวในวันมะรืนเท่านั้นแต่ยังต้องให้คนช่วยสืบเรื่องค
