รอบครัวตายายของอันจิ่วเม่ยแม้ว่าหลายปีจะผ่านไป บางคนอาจไม่อยู่แล้ว แต่เขารู้ดีว่าการสืบหาข้อมูลยังคงดีกว่าปล่อยให้ทุกอย่างเงียบหายไปโดยไม่ทำอะไรเลยในขณะเดียวกัน อันจิ่วเม่ยก็เริ่มต้นวันด้วยการทำความสะอาดลานบ้าน เก็บกวาดขยะและสิ่งของที่ไม่ใช้ทิ้งไป เธอจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ก่อนจะตัดสินใจไปเยี่ยมบ้านของยวี่เฟยเมื่อไปถึงบ้านของยวี่เฟย เธอก็พบว่าเพื่อนสาวอยู่บ้านพอดีปกติแล้วยวี่เฟยไม่ค่อยได้ออกไปทำงานในทุ่งนา
เนื่องจากแม่ของเธอหวั่นเกรงว่าถ้าลูกสาวต้องออกไปตากแดดในทุ่ง จะทำให้ผิวดำคล ้าและหาคู่ครองดี ๆ ไม่ได้ แม่ของยวี่เฟยจึงให้เธออยู่บ้านทำงานบ้านแทน ซักผ้า ทำอาหาร เลี้ยงไก่เลี้ยงเป็ดทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่หลีกเลี่ยงงานกลางแจ้ง“น้องจิ่วเม่ย!” ยวี่เฟยร้องทักด้วยความดีใจ รีบเดินเข้ามาคล้องแขนพาเข้าบ้าน “ทำไมวันนี้มีเวลามาล่ะ บ้านใหม่จัดการเสร็จแล้วเหรอ?”“ก็ใกล้เสร็จแล้วล่ะค่ะ” อันจิ่วเม่ยยิ้มตอบ“มะรืนพี่มากินข้าวที่บ้านฉันนะ แล้วก็…” เธอชะงักเล็กน้อย “ฉันมีเรื่องจะขอความช่วยเหลือพี่หน่อย”เสียงเห่าเบา ๆ ดังมาจากหลังบ้าน ดวงตาของอันจิ่วเม่ยเป็นประกายขึ้นมาทันที “จะว่าเหมือนได้ยินว่าแม่หมาที่บ้านพี่ออกลูกใหม่เหรอคะ?”ยวี่เฟยพยักหน้ายิ้ม ๆ พาเพื่อนไปดูลูกสุนัขที่เพิ่งเกิดได้ไม่กี่วันตายังไม่ลืม แม่สุนัขสีน ้าตาลนอนให้นมลูกน้อยทั้งหกตัวอย่างทะนุถนอม บ้างสีดำ บ้างสีน ้าตาลเหมือนพ่อแม่แม่สุนัข
