ยิ่งได้ฟังคำพูดของสะใภ้สาม หลี่เฉินฟู่ก็รู้สึกไม่พอใจลูกสะใภ้คนนี้มากขึ้นไปอีก หลี่เจียเฟิ่งยังไม่ได้พูดอะไรเลย แล้วผู้หญิงคนนี้มายุ่งอะไรด้วย?อันจิ่วเม่ยวางตัวดีและคำพูดที่พูดออกมาก็เหตุผลทำให้คนอื่นหาข้อโต้แย้งเธอไม่ได้เลยหลี่เฉินฟู่รู้สึกอึดอัดใจ แม้จะไม่พอใจในใจแต่ก็ยังพูดว่า “อืม ไม่มีอะไรแล้วพวกเธอก็กลับไปก่อนเถอะ”เมื่อเรื่องจบลงแล้ว ทั้งสองคนหมุนตัวเดินจากไปทันที แต่ยังไม่ทันออกจากประตูก็ถูกหลี่ฉีหมิ่นเรียกไว้“น้องสาม น้องสะใภ้คนที่สาม รอเดี๋ยว!”หลี่ฉีหมิ่นก็ยืนโบกมือที่หน้าประตูห้องตัวเองหลี่เจียเฟิ่งมีความประทับใจที่ดีต่อพี่ชายคนรอง ที่ซื่อสัตย์และขยันคนนี้ จึงเดินกลับไปและถามว่า “พี่สอง มีอะไรเหรอ?”“เจ้าสาม สร้างบ้านเสร็จแล้วใช่ไหม พี่ว่าง ๆ เลยทำโต๊ะกับตู้ให้หนึ่งชุด แม้จะไม่ประณีตเท่าของในเมือง แต่ก็ใช้ได้นะ”หลี่เจียเฟิ่งยังไม่ทันพูดอะไร พี่สะใภ้รองที่อยู่ข้างๆ ก็ตาโตด้วยความตกใจ เธอคิดว่าของพวกนี้จะเอาไปขายเพื่อแลกเงิน ไม่คิดว่าจะยกให้หลี่เจียเฟิ่งฟรี ๆ!
หลี่เจียเฟิ่งรวยขนาดนั้น จะให้เขาทำไมกัน!สามีโง่ ๆ คนนี้ช่างทำให้คนอื่นหัวเสียได้จริง ๆ!อวี้หลันอยากจะระเบิดอารมณ์ แต่ก็ไม่กล้าเพราะมีคนอยู่เยอะเธอได้แต่กัดฟันยืนอยู่ข้าง ๆ หวังว่าหลี่เจียเฟิ่งจะรู้จักกาลเทศะสักนิดและไม่รับของพวกนี้หลี่เจียเฟิ่งไม่สนใจสีหน้าของพี่สะใภ้รอง เขามองหน้าพี่ชายตนเองที่ดูจริงใจแล้วพูดว่า “ไม่
