ามจริงเรื่องชีวิตของอันจิ่วเม่ยออกมา แต่อีกฝ่ายก็กลัวว่าเรื่องนี้จะทำให้หลานสาวตัวเองเดือดร้อนแต่ถ้าเธอเลือกเก็บความลับนี้ไว้ล่ะ? ซื่อหงที่รู้เรื่องนี้อยู่คนเดียวอาจจะทนไม่ไหว แล้วระเบิดความจริงออกมาตอนที่อันจิ่วเม่ยไม่ทันตั้งตัว!กลางดึก ย่าอันคิดวนไปวนมาจนหัวปั่น ขณะที่อันจิ่วเม่ยและหลี่เจียเฟิ่งหลับสบายไปแล้ว เธอยังคงต่อสู้กับความคิดในหัวไม่จบสิ้นทันใดนั้น เสียงแปลกๆ ดังขึ้นที่ประตู ราวกับมีใครกำลังพยายามงัดเข้ามา!ย่าอันรู้สึกตื่นเต้นระทึกใจ หัวใจเต้นตึกตัก กลัวว่าจะเป็นโจรมือฉกาจมาย่องเบา แต่ก็ไม่ถึงกับตื่นตูมจนลนลาน ยังคงแกล้งหลับตาต่อไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นผู้บุกรุกปริศนาค่อย ๆ ย่องเข้ามา แล้วเริ่มค้นหาของในตู้และลิ้นชักอย่างไม่ยั้งมือ ไม่สนใจเลยว่าย่าอันจะตื่นขึ้นมาเมื่อไหร่“ยายแก่บ้านี่ซ่อนไว้ที่ไหนกันแน่วะ!” เสียงบ่นงึมงำดังขึ้นหลังจากค้นหาจนหอบแฮ่กๆ แต่ก็ยังไม่เจออะไร คนร้ายก็ด่าออกมาด้วยความหงุดหงิด ย่าอันจำเสียงของซื่อหงได้ในทันที
ความกลัวจึงหายวับไปกับตา เธอค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งอย่างมั่นใจพร้อมเผชิญหน้ากับยัยหลูกสะใภ้หัวขโมย!“เธอจะทำอะไร?”ย่าอันเอ่ยปากอย่างเย็นชาราวกับน ้าแข็ง ทำให้ซื่อหงที่กำลังทำลับ ๆ ล่อ อยู่สะดุ้งโหยงเหมือนแมวถูกราดน ้า แต่หลังจากถูกจับได้แล้วเธอก็ไม่กลัว กลับเชิดหน้าเข้าไปใกล้เตียงอย่างท้าทาย พูดอย่างดุดันว่า“เอาปิ่นหยกที่แกมีเมื่อหลายปีก่อนให้ฉัน ฉ
