เสียงของอันจิ่วเม่ยแผ่วเบาราวกับเสียงลม แต่ลู่เหอฟังทุกคำด้วยความสนใจ สายตาของเขาเริ่มมีประกายแห่งความหวัง พยักหน้าหงึก ๆ ตอบรับที่มาของสูตรนี้ มันเป็นหนึ่งในความรู้ที่อันจิ่วเม่ยได้มาจากกองหนังสือในมิติของเธอบางครั้งที่เธอแวะเข้าไปในมิตินั้นเพื่อเล่นกับเหล่าปลาคาร์ฟน้อยเธอก็มักจะไปนั่งอ่านหนังสือในโซนกองหนังสือ เธอเชื่อว่าตราบใดที่มีความรู้ เธอก็จะไม่มีวันอดตายหลังจากบอกสูตรเสร็จ อันจิ่วเม่ยถอยออกมาเล็กน้อย สังเกตสีหน้าของลู่เหอลู่เหอชะงักไปทันที ราวกับถูกสาปให้กลายเป็นรูปปั้น เขามองอันจิ่วเม่ยด้วยสายตาฉงน ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเธอถึงให้คำแนะนำแบบนี้กับเขาแถมยังบอกสูตรอีกต่างหากแน่นอนว่าเขารู้ว่าคำแนะนำนี้ดีและมีประโยชน์มาก แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอันจิ่วเม่ยก็ไม่ได้ลึกซึ้งอะไรเลยพวกเขาเจอกันโดยบังเอิญเหมือนการพบกันในห้องน ้าสาธารณะ ทำไมเธอถึงต้องมาช่วยเขาขนาดนี้ด้วย?
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ยังไม่ได้เปิดเสรีทางเศรษฐกิจ ไม่อนุญาตให้มีการขยายธุรกิจส่วนตัว คนแบบลู่เหอถูกเรียกว่า ‘พ่อค้าผี’ เพราะคนกลุ่มนี้จะมักลักลอบขายสินค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตแต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น อันจิ่วเม่ยกลับไม่ได้รังเกียจเลยสักนิดเธอยังแสดงความกระตือรือร้นที่จะช่วยเหลือเขาอย่างเปิดเผย ราวกับเป็นพี่เลี้ยงที่คอยชี้แนะแนวทางด้วยความหวังดีอย่างที่สุดด้วยประสบการณ์ในการเป็นพ่อค้า ลู่เหอไม่ใช่เด็กหนุ่มไร้เดียงสาที่จะห
