าใส่อันจิ่วเม่ยเหมือนเสือที่ถูกท้าทายเพ่ยอิงไม่รู้เลยว่าอันจิ่วเม่ยในวันนี้ไม่ใช่สาวน้อยขี้อายที่เธอเคยรู้จักอีกต่อไป! นอกจากจะฝีปากกล้า ทักษะการปะทะก็ไม่เป็นรองใครเลยทีเดียวอันจิ่วเม่ยสะกดกลั้นความโกรธที่สุมอยู่ในใจมานาน เธอไม่ชอบเพ่ยอิงมาตั้งแต่แรก และตอนนี้ โอกาสก็มาถึงแล้ว เธอไม่ปล่อยให้มันหลุดมือแน่!อันจิ่วเม่ยหันไปตั้งขาจักรยานไว้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะลงมือทันทีโดยไม่ลังเลเมื่อเพ่ยอิงง้างมือเตรียมตบอันจิ่วเม่ย เธอก็ยื่นมือออกไปคว้าข้อมือของเพ่ยอิงไว้ได้อย่างว่องไว เพ่ยอิงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ แต่ไม่ทันที่เธอจะได้ตอบโต้ อันจิ่วเม่ยก็ยกเท้าถีบเข้าที่หน้าท้องของเพ่ยอิงอย่างแรง ร่างของเพ่ยอิงก็หงายหลังไปตามแรงถีบก่อนจะล้มลงไปกองกับพื้นการตอบสนองที่รวดเร็วของอันจิ่วเม่ยทำให้ลู่เหอที่ยืนอยู่ข้าง ๆถึงกับตะลึงไปชั่วขณะเดิมทีเขาคิดจะหยุดรถแล้วรีบเข้ามาช่วย แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าความกังวลของเขาจะเกินความจำเป็นไปเสียแล้ว
ห่าวอู๋ที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ไม่ไกลเห็นท่าไม่ดี คิดจะเข้ามาช่วยเพ่ยอิง แต่ไม่ทันที่เขาจะได้ขยับอันจิ่วเม่ยก็พลิกตัวมาเตะผ่ากลางเป้าของเขาอย่างรวดเร็ว!ห่าวอู๋ไม่ทันตั้งตัว ร่างสูงใหญ่ของเขาแทบจะทรุดลงไปทันที จนหน้าเขียวคล ้าล้มลงก้นจ ้าเบ้าอยู่กับพื้น เจ็บจนพูดไม่ออกเพียงพริบตา อันจิ่วเม่ยก็พุ่งขึ้นไปคร่อมร่างของเพ่ยอิงที่ล้มอยู่บนพื้น ใช้ขาทับแขนทั้งสองข้างของอีกฝ่ายไว้อย่า
