ตา
ในยุคนี้ การจะหาซื้อเฟอร์นิเจอร์มือสองที่ดี ๆ ยังต้องมีเส้นสายถ้าไม่มีคนช่วยแนะนำ อาจจะได้ของที่ขาด ๆ เกิน ๆ อย่างโต๊ะที่ขาเก้าอี้ไม่ครบสี่ขาก็เป็นได้เมื่อเห็นสามีตกลง อันจิ่วเม่ยรู้สึกดีใจเหมือนเด็กน้อยที่ได้ของเล่นใหม่ เธอรีบตอบอย่างตื่นเต้น“ได้ค่ะ ไม่ต้องรีบ พรุ่งนี้ฉันจะลองไปเดินเล่นในตลาดมือสองในเมือง ถ้าไม่มีอะไรถูกใจจริง ๆ ค่อยรอให้คุณไปถามคนอื่น”ในใจเธอคิดอย่างตื่นเต้น ‘หวังว่าจะได้เจอเฟอร์นิเจอร์สวย ๆ สักชิ้นนะ!’หลี่เจียเฟิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตั้งแต่สร้างบ้านเสร็จ อันจิ่วเม่ยก็ไม่ได้ออกไปเที่ยวที่ไหนเลย เธอคงอยากไปสำรวจเมืองบ้างแล้ว เขาไม่ขัดข้องอะไร แต่ในใจลึก ๆ ก็อดนึกถึงเหตุการณ์วุ่นวายครั้งก่อนกับลั่วเฟิงและพรรคพวกไม่ได้ เขาจึงกำชับเธอด้วยความห่วงใย“กลับมาให้ทันห้าโมงเย็นนะ ฉันจะไปรอรับที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน” เขาพูดด้วยน ้าเสียงจริงจังอันจิ่วเม่ยรู้ทันว่าเขากังวลเรื่องอะไร เธอยิ้มกว้าง พลางปลอบใจเขา “ได้ค่ะ คราวที่แล้วมีเรื่องต้องจัดการนิดหน่อย เลยกลับดึกไปคราวนี้สัญญาว่าจะระวังตัวเป็นพิเศษเลย”แต่ในใจลึก ๆ อันจิ่วเม่ยกลับคิดต่างออกไป
‘ดูท่าอันตงหยางยังไม่ได้จัดการลั่วเฟิงกับพวกนั้น แสดงว่าต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่ ๆ ถ้าใช้ประโยชน์ให้ดี ฉันอาจควบคุมซื่อหงได้ด้วยถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็ ฉันจะทำอะไรตามใจได้ทุกอย่างเลยสิ’ความคิดชั่ววูบแวบเข้ามาในหัว เธอยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัยรุ่งเช
