ี่สุดคือการได้เพ่ยอิงมาเป็นสะใภ้! ถ้ายังชักอยู่เพ่ยอิงอาจถูกคนอื่นคาบเอาไปก่อนคิดได้แบบนั้นลี่เฟยก็เร่งเร้าซื่อหงอีกครั้ง “เธอก็รีบๆ จัดการสิ!”ซื่อหงถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย “ฉันก็อยากให้มันเร็วเหมือนกัน เพ่ยอิงมันไม่ใช่เด็กสาวที่ไร้เดียงสาเหมือนเมื่อก่อนแล้วนะ”ซื่อหงทำหน้าละห้อย เสริมด้วยน ้าเสียงตัดพ้อ “ฉันก็ไม่มีเงินติดกระเป๋า จะไปเสนอผลประโยชน์อะไรให้เธอได้ล่ะ เลยทำให้เธอยังระแวงฉันอยู่ ไม่งั้นสหายลี่เฟยคงไม่ต้องรอนานขนาดนี้หรอก”ลี่เฟยจ้องตาซื่อหงเขม็ง น ้าเสียงเริ่มแข็งกร้าว“นี่! ไม่ใช่ว่าตกลงกันแล้วเหรอ ว่าเธอจะจัดการเรื่องนี้ให้ฉัน?อย่าบอกนะว่าจะมาพลิกลิ้น?”“โอ๊ย! อย่าเข้าใจฉันผิดสิ” ซื่อหงรีบแก้ตัว
“ฉันแค่บอกว่า ที่เรื่องมันล่าช้าเพราะไม่มีเงิน ถ้าสหายลี่เฟยอยากให้ทุกอย่างเร็วขึ้น ก็ต้องควักกระเป๋าบ้าง เอาเงินไปซื้อใจยายนั่นสิ รับรองว่าหลี่ถัง ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของสหาย ได้แต่งงานสมใจแน่ ๆ”ลี่เฟยที่ตั้งใจจะปฏิเสธ แต่ด้วยความร้อนใจที่สะสมมานาน ทำให้ต้องชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามซื่อหงด้วยความระแวง“เธอพูดจริงเหรอ?”“แน่นอนสิ! ฉันจะกล้าโกหกสหายลี่เฟยได้ยังไงกัน?” ซื่อหงตอบอย่างออดอ้อน แถมยิ้มหวานอย่างประจบประแจงลี่เฟยครุ่นคิดอีกครู่หนึ่ง ก่อนจะกัดฟันควักเงินจำนวนหนึ่งจากกระเป๋ายื่นให้ซื่อหง ใบหน้ายังคงตึงเครียดไม่คลาย“รีบจัดการให้เสร็จ อย่าทำให้ฉันต้องรอนาน!” ลี่เฟยพูด
