อกไปกินข้าวเย็นอย่างเอร็ดอร่อยไม่กี่วันต่อมา ซื่อหงก็เริ่มแวะเวียนมาหาเพ่ยอิงที่ห้องเก็บของหลังเลิกงาน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดูสนิทสนมขึ้นอย่างน่าประหลาดเพ่ยอิงใช้เงินเล็กๆ น้อยๆ ซื้อข่าวเกี่ยวกับอันจิ่วเม่ยและหลี่เจียเฟิ่งจากซื่อหง แม้จะเป็นเพียงเศษเงิน แต่สำหรับซื่อหงมันมีค่าราวกับถูกรางวัลใหญ่เพ่ยอิงหลงเชื่อคำโกหกของซื่อหงอย่างสนิทใจ มั่นใจว่าตนคือหญิงงามที่สุดในละแวกนี้ แถมยังหลงคิดไปเองว่าหลี่เจียเฟิ่งยังคงมีใจให้เธอ จึงไม่ยอมแตะต้องอันจิ่วเม่ยความคิดนี้ทำให้หัวใจของเพ่ยอิงเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น แทบอยากจะวิ่งไปหาหลี่เจียเฟิ่งเพื่อถามให้รู้แล้วรู้รอดในทันที!แต่แล้วแผนการของเธอก็เกือบพังทลาย เมื่อซื่อหงรู้ทันความคิดของเพ่ยอิง จึงรีบปรามไว้ทันควัน“เพ่ยอิง หนูเป็นผู้หญิงฉลาด มีการศึกษา อย่าทำตัวแบบอันจิ่วเม่ยสิ จะไปพูดจาไร้สาระกับหลี่เจียเฟิ่งทำไม?
ซื่อหงกล่าวต่อ “ผู้ชายอย่างหลี่เจียเฟิ่งน่ะรักศักดิ์ศรีจะตาย ถ้าหนูไปถามตรง ๆ แบบนั้น รับรองว่าเขาต้องเสียหน้า แล้วคำตอบที่หนูได้ยินอาจจะไม่ใช่คำตอบที่หนูต้องการด้วยซ ้า!”คำพูดของซื่อหงราวกับน ้าเย็นราดรดเพลิงร้อน ความกระตือรือร้นในใจของเพ่ยอิงมอดลงในทันทีถึงแม้ในใจยังอยากจะรู้คำตอบ แต่ก็กลัวว่าจะถูกหลี่เจียเฟิ่งรังเกียจเหมือนอันจิ่วเม่ย สุดท้ายจึงจำใจต้องเชื่อฟังซื่อหงซื่อหงเห็นเพ่ยอิงเริ่มใจอ่อน จึงรีบพูดปลอบประโลมด้วยน ้าเสียงอ่
