้… พี่เลยไม่กล้าบอกเธอ”กู่เทียนเฉิงรู้สึกจนมุมเหมือนกัน แต่เรื่องมันเกิดขึ้นแล้วเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ก็ต้องยอมรับความจริงอันขมขื่นนี้กู่เทียนเฉิงมองน้องสาวบุญธรรมที่ร้องไห้หน้าตาเละเทะ แล้วปลอบ“ในกองทัพมีหทารหนุ่มหล่อ ๆ ตั้งเยอะ เดี๋ยวพี่จะแนะนำให้ อย่าร้องไห้สิ นี่หน้าประตูโรงงานนะ เดี๋ยวคนเห็นจะอาย”แต่เยี่ยนเอ๋อไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น ถ้าเธอสนใจคนอื่น คงไม่ยึดติดกับหลี่เจียเฟิ่งมาหลายปีขนาดนี้ เธอปิดหน้าแล้ววิ่งหนีไปอย่างสิ้นหวังอันจิ่วเม่ยกับหลี่เจียเฟิ่งขี่จักรยานไปยังตรอกแห่งหนึ่งซึ่งเป็นฐานที่มั่นของอันตงหยางโดยไม่รู้เลยว่าได้ทิ้งหัวใจที่แตกสลายไว้เบื้องหลังอันจิ่วเม่ยเล่าให้หลี่เจียเฟิ่งฟังราวกับนักสืบตัวน้อยว่าเธอเห็นอันตงหยางผ่านมาแถวนี้ จึงแอบตามมาสืบหลี่เจียเฟิ่งก็ไม่ได้สังเกตเห็นท่าทีแปลก ๆ ของเยี่ยนเอ๋อ ส่วนอันจิ่วเม่ยก็ไม่ได้ใส่ใจ เธอก็รู้จากนิยายว่าหลี่เจียเฟิ่งไม่ได้มีใจให้เยี่ยนเอ๋ออยู่แล้ว
อีกทั้งเธอรู้ดีว่าตัวเองเป็นแค่ ‘ตัวประกอบ’ ในชีวิตของหลี่เจียเฟิ่งเธอไม่มีสิทธิ์ไปก้าวก่ายเรื่องหัวใจของเขา…อีกด้านของเมืองบ้านเลขที่เจ็ด ในตรอก 33 ลั่วเฟิงและบรรดาลูกน้องกำลังสั่งสอนอันตงหยางยกใหญ่เพราะเมื่อวานตอนหลี่เจียเฟิ่งปรากฏตัว ไอ้หมอนี่ดันเผ่นหนีเอาตัวรอดไปคนเดียว ทำให้พวกเขาโดนซ้อมน่วม แถมยังหายหัวไปทั้งคืน ตอนนี้ยังมีหน้ามาขอโทษอีก นี่มันไม่ใช่หาเรื่องโดนกระทืบซ ้าเหรอ?“พ
