ยืนเฝ้าอยู่ที่ปากทางเมื่ออันจิ่วเม่ยเดินเข้ามา เขาก็เรียกเก็บเงินค่าผ่านทาง 12 หยวน ราวกับเป็นด่านศุลกากรลับ!แต่ชายผู้นี้ไม่ได้เป็นแค่คนเก็บเงินธรรมดา เขายังทำหน้าที่เป็นยามเฝ้าประตูสู่ตลาดมืดอีกด้วย หากพบเห็นผู้ต้องสงสัย เขาจะส่งสัญญาณเตือนภัยให้เหล่าพ่อค้าแม่ขายรู้ตัวและหลบหนีได้ทันท่วงที
อันจิ่วเม่ยจ่ายค่าผ่านทางโดยไม่ลังเล ก่อนจะก้าวเข้าสู่ตลาดมืดอย่างเงียบเชียบ แต่เมื่อเข้ามาด้านในบรรยากาศกลับไม่ได้ต่างอะไรจากเนื้อหานิยายที่เธออ่าน ทั้งผู้ซื้อและผู้ขายต่างพรางตัวมิดชิดหลบ ๆ ซ่อน ๆ ทำการซื้อขายกันอย่างรวดเร็วแล้วก็รีบแยกย้ายแม้ว่าอันจิ่วเม่ยจะไม่ได้ปิดบังใบหน้า แต่เธอก็แต่งตัวพรางตัวมาอย่างดี ใบหน้าเปื้อนขี้เถ้า สวมเสื้อผ้าเก่า ๆ ขาดวิ่น ดูสกปรกจนกลมกลืนไปกับฝูงชน ไม่มีใครสงสัยในตัวเธอตลาดมืดแห่งนี้เต็มไปด้วยสินค้าแปลกตา ทั้งของหายาก ของผิดกฎหมาย และของต้องห้าม แม้แต่ขนมนำเข้าจากต่างประเทศก็ยังมีขาย!อันจิ่วเม่ยเดินดูสินค้าต่าง ๆ อย่างสนใจ ก่อนจะตัดสินใจซื้อไข่ไก่ 10 ฟองจากแม่ค้าใจดีคนหนึ่ง จากนั้น สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นพ่อค้าหนุ่มรูปหล่อที่กำลังขายสินค้าอย่างขะมักเขม้นริมฝีปากบางของอันจิ่วเม่ยยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ‘เจอตัวแล้วสินะ…หุ้นส่วนลับในอนาคตของฉัน’ชายหนุ่มผู้นั้นมีชื่อว่า ‘ลู่เหอ’ เขาเป็นพ่อค้าขายเมล็ดพันธุ์แตงโมที่มีรสชาติแปลกใหม่ หาซื้อไม่ได้ทั่วไป ทำให้ร้านของเขาขาย
