บนภูเขาไหนกันถึงได้รีบวิ่งหนีขนาดนั้น”อันจิ่วเม่ยทำท่าทางเขินเล็กน้อย ก่อนจะชี้นิ้วไปทางภูเขาลูกยักษ์ในระยะไกลแล้วพูดอย่างมั่นใจ “ไม่ไกลหรอก แค่บนภูเขาทางทิศตะวันออก ลูกนนั่นแหละ”ทันใดนั้น เสียงหัวเราะก็ดังขึ้นรอบตัว ไม่เพียงแต่พี่สาวข้าง ๆ แต่คนรอบข้างหลายคนก็หัวเราะคิกคักราวกับได้ฟังมุกตลกทันใดนั้นบรรยากาศก็พลันเปลี่ยนไป เมื่อกลุ่มคนหน้าตาดุดันเดินเข้ามา พวกเขากวาดตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะถามเสียงกร้าว“ไอ้ลู่เหอ มันอยู่ไหน?”พี่สาวข้าง ๆ ตัวสั่นด้วยความกลัว รีบตอบไปว่า “เขา…เขาขายของหมดแล้วก็กลับไปแล้วค่ะ”
อันจิ่วเม่ยยังคงพูดอย่างไร้เดียงสา “ใช่แล้วค่ะ ฉันยังไม่ทันได้ซื้อเลย เขาก็ไปซะแล้ว”หัวหน้ากลุ่มโกรธจัดจนหน้าแดง เตะกำแพงข้าง ๆ พลางสบถ“ไอ้ลูกหมานั่น ถือว่ามันโชคดีไป!”
