การกับนังอันจิ่วเม่ยเสร็จ เงินในมือของนังนั่นก็จะเป็นของเราไม่ใช่เหรอ?”คำพูดนี้ทำให้ซื่อหงใจอ่อนยวบ เธอตัดสินใจยอมควักเงินให้ไปอย่างว่าง่ายอันตงหยางรีบคว้าเงินแล้วออกไป ไม่สนใจเสียงบ่นของแม่ที่ดังไล่หลังมา เขามีแผนจะเอาเงินไปเล่นการพนันสองตาก่อน แล้วค่อยไปจัดการกับอันจิ่วเม่ยทีหลัง
ในขณะเดียวกัน อีกด้านของหมู่บ้าน หลี่เจียเฟิ่งและอันจิ่วเม่ยก็มาถึงบ้านผู้นำหมู่บ้านที่กำลังอารมณ์เสีย อันจิ่วเม่ยรวบรวมความกล้าเคาะประตูผู้นำหมู่บ้าน ไม่นานภรรยาผู้นำหมู่บ้านก็ออกมาเปิดรับสีหน้าบึ้งตึงของไป๋ชิง เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มทันทีที่เห็นอันจิ่วเม่ยยืนอยู่ตรงหน้าพร้อมกับมือที่ถือของกำนัลราคาแพงมากมายอันจิ่วเม่ยรีบคว้ามือภรรยาผู้นำหมู่บ้านด้วยท่าทีกระตือรือร้นพร้อมส่งตะกร้าให้พร้อมรอยยิ้มกว้าง“สวัสดีค่ะ ป้าไป๋ วันนี้ลุงเหวินช่วยพวกหนูไว้มาก หนูกลับหลี่เจียเฟิ่งเลยตั้งใจมาขอบคุณ ป้ากับลุงเป็นพิเศษค่ะ”ไป๋ชิงอ้าปากจะพูด แต่อันจิ่วเม่ยรีบพูดแทรกขึ้นมาก่อน“หนูรู้เรื่องที่เกิดงานแต่ง ทำให้คุณลุงกับป้าลำบากใจ หนูต้อขอโทษจริง ๆ ค่ะ”อันจิ่วเม่ยกล่าวด้วยน ้าเสียงสั่นเครือ “แต่คุณป้าค่ะ คุณป้าก็เห็นแล้วว่าคนในตระกูลหลี่ไม่ชอบหลี่เจียเฟิ่ง รวมถึงไม่ชอบหนูด้วย ถ้าไม่แยกครอบครัว วันไหนที่พี่เจียเฟิ่งต้องกลับไปประจำการที่กองทัพหนูคงต้องโดนรังแกอย่างไม่มีทางสู้แน่ ๆ…”น ้าตาใส ๆ เริ่มคลออยู่ที่หางตา อันจิ่วเม่ยสูดจมู
