ิดเบี้ยวด้วยความโกรธ โดยเฉพาะหลี่เฉินฟู่ที่หน้าตาบึ้งตึงราวกับถูก
ใครเผาบ้าน ยิ่งเห็น เธอยิ่งรู้สึกสนุก ละครน ้าเน่าเรื่องนี้คงจะได้ดูกันยาว ๆส่วนทางเหวินฟู่ ผู้นำหมู่บ้านกลับเหงื่อแตกพลั่ก ร้อนรุ่มไปทั้งตัวคำพูดของหลี่เจียเฟิ่งทำเอาบรรยากาศงานแต่งงานที่แสนหวาน กลับกลายเป็นตึงเครียดขึ้นมาในชั่วพริบตาเหวินฟู่ก็ได้แต่มองตาปริบ ๆ นึกในใจ ‘ให้ตายเถอะ ตอนนั้นใครมันช่างเขียนข้อตกลงบ้า ๆ นี่นะ!’แต่เดี๋ยวนะ…. เขาเป็นคนเขียนไม่ใช่หรอ!? เหวินฟู่คิดในใจ เขาเริ่มทบทวนความทรงจำเมื่อหลายปีก่อนตอนนั้นพ่อแม่ของหลี่เจียเฟิ่งยอมทำทุกอย่าง ขอแค่ให้ลูกชายคนเล็กได้เป็นทหารแทนลูกชายคนโต เขาก็เลย… เอ่อ… พลั้งมือเขียนข้อตกลงนั่นไป ใครจะคิดว่าหลี่เจียเฟิ่งจะเก็บมาเป็นข้ออ้าง ขอแยกบ้านในวันแต่งงานแบบนี้!เหวินฟู่ส่งแววตาอ้อนวอนไปยังพ่อแม่ของหลี่เจียเฟิ่ง หวังให้พวกเขาช่วยพูดอะไรบ้าง แต่น่าเสียดาย…สายตาที่ได้รับกลับมามีแต่ความว่างเปล่ายิ่งเห็นกลุ่มเพื่อนของหลี่เจียเฟิ่งยืนทำหน้าถมึงทึงอยู่ข้าง ๆหัวใจของเหวินฟู่ก็ยิ่งเต้นไม่เป็นจังหวะ ถ้าเขาไม่ทำตามข้อตกลงมีหวังได้โดนรุมทึ้งแน่!
“เอ่อ… คือว่า…” ผู้นำหมู่บ้านพยายามระงับความตื่นตระหนก“เจียเฟิ่งเรื่องนี้มันก็ต้องให้เกียรติพ่อแม่ของนายด้วยสิ ใช่ไหมล่ะ?”หลี่เจียเฟิ่งไม่สนใจ เขายิ้มมุมปากเล็กน้อย “หลักฐานขนาดนี้ลุงยังจะไม่ยอมรับอีกเหรอครับ? อย่าลืมนะครับว่าลายเซ็นใน
