พยาน ผมจะเเยกครอบครัวครับ!”หลี่เจียเฟิ่งหยิบกระดาษเก่า ๆ ใบหนึ่งขึ้นมา “นี่คือหลักฐานที่ผมให้ลุงช่วยเขียนไว้ตอนที่ผมไปเป็นทหารครับ ในนี้ระบุไว้ชัดเจนว่าผมสมัครทหารแทนพี่ชาย เงินที่ส่งกลับมาให้พ่อเม่ใช้เลี้ยงดูครอบครัว”
“และเมื่อผมเแต่งงาน ผมจะเเยกบ้านออกมาอยู่เอง โดยจะส่งเงินให้พ่อเเม่ใช้เดือนละหกหยวน ส่วนค่ารักษาพยาบาลถ้าพ่อแม่ไม่สบาย ให้พี่น้องช่วยกันออก นอกจากนี้ผมจะไม่รับผิดชอบใด ๆทั้งสิ้น”คำประกาศของหลี่เจียเฟิ่งสร้างความตกตะลึงให้กับทุกคน แม้แต่อันจิ่วเม่ยเองก็ยังเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจงานแต่งงานที่ใคร ๆ ก็อยากให้เป็นวันแห่งความสุขอันแสนหวานแต่ดูเหมือนว่างานวิวาห์ของอันจิ่วเม่ยจะเกินความคาดหมายไปหน่อย เพราะแทนที่เจ้าบ่าวของเธอจะกล่าวคำขอบคุณแขกเหรื่อที่มาร่วมงาม กลับเป็นประกาศกราวว่าจะแยกครอบครัวซะอย่างงั้น“หลี่เจียเฟิ่ง! ทำไมถึงพูดอะไรแบบนั้นออกมา? หรือถูกน้องสะใภ้ยุยงมา!” ลี่เฟยโพล่งขึ้นด้วยความตกใจอันจิ่วเม่ยอมยิ้ม เพลิดเพลินกับการชมละครฉากใหญ่ตรงหน้าโดยเฉพาะลี่เฟยพี่สะใภ้จอมวุ่นวาย ที่กำลังโวยวายเสียงลั่น กล่าวหาเธอว่าเป็นตัวการยุยงหลี่เจียเฟิ่งให้แยกครอบครัว‘หึ! ใครยุยงใครกันแน่?’ อันจิ่วเม่ยคิดในใจอย่างขบขัน เธอตัดสินใจปล่อยให้คนพวกนั้นรุมด่าหลี่เจียเฟิ่งไปก่อน แล้วค่อยหาจังหวะเหมาะ ๆ เข้าไปร่วมวงแสดงละครด้วยสายตาของอันจิ่วเม่ย เหลือบไปมองฝั่งพ่อแม่สามี เห็นใบหน้าบ
