น คงไม่พาอันจิ่วเม่ยกลับบ้านแน่ บางคนแอบคาดหวังว่าจะเห็นอันจิ่วเม่ยโดนเยาะเย้ยแต่ทว่าความคาดหวังนั่นก็พลิกผันเมื่อรถยนต์หรูคันหนึ่ง ขับตรงเข้ามาจอดในลานบ้านอย่างสง่างามเสียงพูดคุยและการกระทำต่าง ๆ หยุดลงทันที ทุกสายตาจับจ้องไปที่ประตูรถ ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า คือ อันจิ่วเม่ยในชุดที่ดูสวยสง่าถูกหลี่เจียเฟิ่งประคองลงจากรถด้วยความทะนุถนอมและความห่วงใย ราวกับสมบัติล ้าค่า
บรรยากาศที่เงียบไปครู่นิ่งกลายเป็นความตื่นเต้น ความอิจฉาและความชื่นชม ใครจะไปคิดว่าชายหนุ่มจะปฎิบัติต่ออันจิ่วเม่ยอย่างใส่ใจอย่างนี้ลี่เฟยมองอันจิ่วเม่ยด้วยแววตาอิจฉาทั้งใบหน้าที่งดงาม ทั้งรูปร่างที่ดูยังไงก็น่าจะให้กำเนิดบุตรชายได้ ดูมุมไหนอันจิ่วเม่ยก็เหมาะจะเป็นลูกสะใภ้แบบที่เธอต้องการ!ในมุมมืดที่ไม่มีใครสั่งเกตเห็น เพ่ยอิงกำลังจ้องมองดูภาพบรรยายกาศอันชื่นมื่นอย่างเงียบ ๆ ลมหายใจของเธอก็เริ่มติดขัดดวงตาสุกใสแดงเรื่อขึ้นด้วยความน้อยอกน้อยใจ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยแววตาเกลียดชังคนอย่างอันจิ่วเม่ยควรจะแต่งงานกับไอ้โง่หลี่ถังสิ มันไม่ควรจะเป็นหลี่เจียเฟิ่งสิ แล้วนี่อะไร? ทำไมสองคนนั้นถึงได้มาลงเอยกันซะง่าย ๆ แบบนี้!เพ่ยอิงยิ่งคิดก็ยิ่งอิจฉาจนแทบบ้า เธออยากจะพุ่งตัวไปลากอันจิ่วเม่ยออกมาจากงานแต่ง แล้วสวมชุดเจ้าสาวเข้าไปแทนซะเดี๋ยวนั้น!แต่…ต่อให้เธอจะอิจฉาจนเลือดตาแทบกระเด็น แต่ถ้าทำแบบนั้นจริงๆ คงโดนหาว่าบ้าแน่ ๆ คงไม่ต่างอ
