ับกลัวว่าหากคลายมือออกไปร่างกายที่อบอุ่นตรงหน้าจะจางหาย“ย่าค่ะ หนูสัญญาว่าจะดูแลย่าให้ดีที่สุดเลยค่ะ”รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคุณย่าอัน มือเหี่ยวย่นบีบมือหลานสาวตอบ “จิ่วเม่ยของย่า เป็นเด็กดีจริง ๆ ขอบใจหลานมากนะ”
อันจิ่วเม่ยโอบกอดหญิงชราด้วยความรักใคร่ สัมผัสอันอบอุ่นจากร่างกายที่เริ่มโรยรา ทำให้ความตั้งใจแน่วแน่ในใจของเธอยิ่งทวีคูณขึ้น‘หนูจะทดแทนความรักที่ย่ามีให้กับเจ้าของร่างเดิมอย่างดีที่สุด’เธอพึมพำกับตัวเองแผ่วเบา ราวกับกำลังให้คำมั่นสัญญากับดวงวิญญาณที่จากไปพอจัดแจงให้ย่าเข้านอนเรียบร้อย อันจิ่วเม่ยก็ย่องกลับห้องตัวเอง หยิบแท่งทองคำเล็ก ๆ ที่ ซ่อนไว้ใต้หมอนออกมาพิจารณาอย่างละเอียด“ทองจริง ไม่ใช่ทองปลอม แจ่มเลย!” เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกถึงตอนนี้เศรษฐกิจจะยังไม่ค่อยดี แต่อีกไม่กี่ปีประเทศก็เปิดแล้วค่อยหาทางเอาทองไปขาย หรือไม่ก็หาคนพาหนีไปใช้ชีวิตสุขสบายที่เมืองนอกก็ได้“หลับฝันดีนะจ๊ะ ก้อนทองของฉัน” อันจิ่วเม่ยนกอดแท่งทองแน่นพลางวาดฝันถึงชีวิตแสนสุขสบายทว่ายามค ่าคืนอันเงียบสงบกลับกลายเป็นค ่าคืนแห่งความร้อนระอุในบ้านตระกูลอัน ไฟในบ้านสว่างจ้าราวกับกำลังจัดงานเลี้ยงสมาชิกในบ้านต่างตื่นเต็มตาเพราะเรื่อง ‘อันจิ่วเม่ย’ ที่ได้กลายมาเป็นสะใภ้ตระกูลหลี่จริง ๆ
เดิมทีหลี่เจียเฟิ่งเคยโสด เงินทองก็ไหลมาเทมาสู่ครอบครัวแบบไม่ขาดสาย แต่ตอนนี้ดันมี ‘เมีย’ มันจะง่ายเหมือนเดิมได้ยังไง ใคร ๆก
