“เลิกพูดจาไร้สาระสักที! ฉันจะตีเธอให้ตายคามือ จิ่วเม่ย!” สิ้นเสียงตวาด เพ่ยอิงก็พุ่งเข้าใส่อันจิ่วเม่ยราวกับสัตว์ร้ายเพ่ยอิงหมายจะกระชากผมของเด็กสาว แต่อันจิ่วเม่ยกลับหลบได้ทัน ทำให้เพ่ยอิงเสียหลักหน้าคะมำลงไปอย่างน่าอายอันจิ่วเม่ยรีบเข้าไปประคอง แต่ถูกเพ่ยอิงผลักออก “อย่ามาแตะตัวฉัน!”“พอได้แล้ว! เพ่ยอิงอย่าก่อเรื่องวุ่นวาย!”ไป๋ชิงที่แอบฟังอยู่หลังประตูเดินออกมาห้าม เธอได้ยินทุกอย่าง ที่เธอเข้าใจคือเพ่ยอิงกำลังหาเรื่องอันจิ่วเม่ยอย่างไม่มีเหตุผล อันจิ่วเม่ยพูดขนาดนี้แล้ว มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย แล้วจิ่วเม่ยจะไปเกี่ยวอะไรด้วย!เพ่ยอิงหันไปเห็นภรรยาผู้นำหมู่บ้านก็รีบลุกขึ้นปัดฝุ่น ครอบครัวผู้นำหมู่บ้านมีความสัมพันธ์ที่ดีกับครอบครัวของเธอ เพ่ยอิงหวังว่าภรรยาผู้นำหมู่บ้านจะช่วยพูดให้ความเป็นธรรมกับเธอถ้ามีผู้นำหมู่บ้านออกหน้าเรื่องของบ้านตระกูลหลี่อาจจะพลิกผันได้ ผู้ใหญ่ของฝั่งตระกูลหลี่อาจจะเลิกล้มความคิดทว่าเพ่ยอิงยังไม่ทันได้อ้าปากอันจิ่วเม่ยก็รีบวิ่งไปหลบหลังภรรยาผู้นำหมู่บ้านพูดด้วยน ้าเสียงแผ่วเบา
“ป้าไป๋ อย่าโกรธเลยค่ะ เพ่ยอิงไม่ได้ตั้งใจแค่เข้าใจผิดนิดหน่อยเดี๋ยวหนูคุยกับเธอเองค่ะ” ไป๋ชิงเห็นอันจิ่วเม่ยถูกรังแก แถมยังพูดแทนเพ่ยอิงยิ่งทำให้ไม่พอใจเพ่ยอิงมากขึ้นครอบครัวของเพ่ยอิงฐานะดี ทำให้เธอมีนิสัยเอาแต่ใจและมักสร้างความวุ่นวายเสมอ ตรงกันข้ามกับอันจิ่วเม่ย ที่มีภูมิฐ
