รก่อน แต่เมื่อเห็นสิ่งนี้ เขาก็รู้สึกสะอิดสะเอียนอย่างเด่นชัด มันเป็นความรู้สึกเดียดฉันท์จากภายใน มิอาจควบคุมได้เลย
อวิ๋นเหยาตอบพลางหลอมกระบี่เซียน
“เจ้าเรียกพวกมันว่าวิญญาณร้ายก็ได้ หรือจะเรียกมารร้ายก็ถูกของพรรค์นี้ถือได้ว่าเป็นปรสิต พวกมันเกิดมาชอนไชภพเซียน ไม่ฝึกฝนเองแต่มาเป็นกาฝากแทรกซึมตัวตนในภพเซียน ส่งผลกระทบต่อกฎเต๋าเซียนและเป็นที่ปฏิเสธของเต๋าเซียน ขอเพียงชีวิตใดบรรลุเต๋าเซียนพบมัน ก็จะรู้สึกเดียดฉันท์สิ่งเหล่านี้”
เจียงผิงอันนิ่งใคร่รู้ไปใหญ่ “ปรสิตพวกนี้เกิดมาได้อย่างไร? ไฉนจึงมาโผล่ในเวิ้งจักรวาล? ก่อนหน้านี้ที่แดนยมโลก ข้าเคยสัมผัสปราณเช่นนี้มาก่อน”
“ไม่รู้สิ ข้าไม่รู้เรื่องพวกนี้มากนัก” อวิ๋นเหยาว่า
“ขอบคุณผู้อาวุโส” เจียงผิงอันกล่าวขอบคุณ
หลายปีมานี้ อีกฝ่ายสอนสั่งและให้อะไรเขาเยอะแยะยิ่ง
อย่าง ‘คัมภีร์มารกลืนสวรรค์’ ‘วิชาเสริมแกร่งยุทธภัณฑ์’ ‘วิชาพันค้อนร้อยหล่อหลอม’ และลวดลายศักดิ์สิทธิ์สายความเร็ว…
กล่าวได้ว่าหากไม่มีวรยุทธ์เซียนชั้นสูงทั้งหลายที่ผู้อาวุโสอวิ๋นเหยาให้มา เขาคงมิอาจมาถึงจุดนี้ได้
แม้สตรีผู้นี้จะชอบรังแกเขา ให้เขานวดไหล่นวดเท้า แต่เขาก็ยังรู้สึกขอบคุณอีกฝ่ายจากก้นบึ้งหัวใจ
“อย่าคิดขอบคุณข้า คิดว่าจะเอาตัวให้รอดอย่างไรดีกว่า พลังพิเศษที่วิญญาณร้ายนี่ส่งออกไป บุคคลแสนไกลก็ตรวจพบได้ ข้ารู้ว่าเจ้าอยากเรียกศิษย์พี่หญิงของเจ้ามา แต่เจ้าก็อาจเรียกยอดฝีมือเ