ิบตา แล้วจะถือโทรศัพท์ดูไลฟ์สดทันที แม้แต่จะสายตาก็ยังคร้านจะหันมาดูพวกเขา
“สหายน้อย ฉันดูไลฟ์สดของเจ้าสาวคนนั้นแล้ว ฉันมีคำถามสองสามข้อ…” ความสนใจของกานซินอยู่ที่เฝ่ยไป๋ลู่ เฝ่ยไป๋ลู่ก็ตอบคำถามทีละข้อด้วยรอยยิ้ม เป็นบทสนทนาที่ยอดเยี่ยมอย่างเหนือความคาดหมาย
กานว่างไม่สามารถพูดถึงความในใจออกมาได้ เมื่อเห็นอาจารย์ดึงเฝ่ยไป๋ลู่ไปคุยด้วย แล้วทิ้งเขาที่บาดเจ็บสาหัสเอาไว้เบื้องหลัง
เขาคิดอย่างหนักว่า ถ้าไม่ใช่เพราะเฝ่ยไป๋ลู่อยู่ที่นี่ อาจารย์ก็คงคร้านจะออกมาเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลสินะ
แต่โชคดีที่ไม่ใช่เขาเพียงคนเดียวที่ถูกโจมตี…
เจียงชิงใบหน้าชาหนึบไปแล้ว เขาสะกิดไหล่กานว่าง “ศิษย์พี่ เฝ่ยไป๋ลู่คนนี้ทำพิษใส่อาจารย์หรือเปล่า?”
ถ้าเป็นพิษจริง วิธีการของเฝ่ยไป๋ลู่คนนั้นจะต้องร้ายกาจมาก แม้แต่อาจารย์ก็ยังตกหลุมพราง
ดูเหมือนว่าต่อจากนี้เขาจะต้องอยู่ให้ห่างจากเฝ่ยไป๋ลู่เสียแล้ว!
สายตาไม่พอใจของศิษย์พี่ศิษย์น้องสองคนทำเอากานซินตัวแข็ง
เขาทำหน้านิ่ง กระแอมในลำคอ และในที่สุดก็หันไปมองกานว่าง “นายไม่เป็นไรนะ?”
กานว่างตอบรับนิ่ง ๆ “…ไม่เป็นไรครับ”
กานซิน “ฉันเองก็รู้ว่านายไม่เป็นไร วันนี้ไม่ใช่วันตายของนาย”
กานว่างสำลัก
อาจารย์และศิษย์ทั้งสามคนนี้มีนิสัยแตกต่างกัน เฝ่ยไป๋ลู่เข้าใจสามคนในระดับหนึ่งแล้ว เธอยิ้มพร้อมกับพูดเสริมว่า “แม้ไม่มีอันตรายถึงชีวิต แต่ว่าความโกรธเป็นผลเสียร้ายแรง ดังนั้นช่วงนี้คุ
