่อให้เป็นคนใกล้ชิดก็ยังลงมือกันเองได้”
ยามผู้คนที่สัญจรในเวิ้งจักรวาลสัมผัสคลื่นพลังได้ พวกเขาจะสุดแสนตื่นเต้น คิดว่าตนหาภพเซียนเจอ พบทางกลับบ้านแล้ว
แต่เมื่อมาถึง พวกเขาก็พบว่าพวกตนถูกหลอก
วิญญาณร้ายไร้หนทางอื่นจะจัดการกับเจียงผิงอัน จึงมีแต่ต้องใช้ลูกไม้นี้มาข่มขู่
ได้ยินเช่นนี้ เจียงผิงอันก็ร่างสะท้าน “เจ้ายังมีความสามารถนี้อยู่หรือนี่!”
เมื่อเห็นอีกฝ่ายเปลี่ยนน ้าเสียงเสียที วิญญาณร้ายก็แค่นยิ้ม“กลัวล่ะสิ หากกลัวก็รีบไสหัวไปเสีย ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”
“มีพลังเช่นนี้ เจ้าไม่บอกเสียแต่แรกหนอ”
เจียงผิงอันนำกระบี่เซียนระดับเซียนปฐพีที่ริบไว้ก่อนหน้านี้ออกมา ใช้พลังวิญญาณควบคุมกระบี่พลางออกหมัดโจมตี
แม้เขาจะแผลงฤทธิ์ศาสตราเซียนระดับเซียนปฐพีมิได้ แต่ศาสตราเซียนปฐพีก็บรรจุอำนาจกฎเกณฑ์แข็งแกร่งในตัวมันเอง แม้มิได้เจาะจงแผลงฤทธิ์ ก็ยังมีพลังทำลายล้างรุนแรง
รอยยิ้มเย้ยบนใบหน้าวิญญาณร้ายชะงักแล้วเลือนหายไป
เดี๋ยวสิ คนผู้นี้ควรจะกลัวมิใช่หรือ? ไฉนยิ่งระดมโจมตีหนักกว่าเก่าล่ะ?
นอกจากนั้น มนุษย์นี่ยังซ่อนพลังวิญญาณร้ายกาจไว้ด้วย!
“มนุษย์สมควรตาย! คิดว่าข้าโกหกเจ้าหรือ? ข้าจะเรียกผู้ฝึกตนซึ่งอยู่ห่างจากที่นี่มาได้จริง ๆ นะเฟ้ย!”
วิญญาณร้ายคิดว่าเจียงผิงอันไม่เชื่อมัน เลยโจมตีต่อไป
“ข้าเชื่อ ช่วยรีบ ๆ ลงมือที” น ้าเสียงของเจียงผิงอันเจือเค้าอ้อนวอน การโจมตีของเขายิ่งทวีความดุเดือด
วิญญาณร้ายเดือด
