ในเวิ้งจักรวาลอันดำมืด เศษซากดวงตะวันกระจัดกระจาย แผ่ไอความร้อนแผดระอุ
สิ่งมีชีวิตประหลาดซึ่งฝังตัวในกายยอดฝีมือขอบเขตเซียนปฐพีแผ่ปราณชั่วร้าย โจมตีเจียงผิงอันอย่างตรงไปตรงมา
เจียงผิงอันกระพือปีกเทวะ หนีไปทางเรือศึกทันที “เจ้าเป็นใคร!ไร้ความแค้นต่อกันแท้ ๆ ไฉนจึงมาไล่ล่าข้า!”
“เจ้าคนที่กระทั่งเซียนยังบรรลุไม่ถึงควรค่าตั้งคำถามกับข้าด้วยหรือ ความเร็วของเจ้าไม่เลว แต่ก็ยังหนีมิพ้นหรอก”
สิ่งมีชีวิตประหลาดกระพือปีกเนื้ออย่างแรง ใบหน้าซีดเขียวบิดเบี้ยวด้วยความโลภ น ้าลายไหลย้อยที่มุมปาก
ในสายตามัน แม้ผู้ฝึกตนไม่บรรลุเซียนผู้นี้จะว่องไวยิ่งก็ประประโยชน์ เร่งความเร็วในกายสุดกำลังก็ตามอีกฝ่ายทันในพริบตาแล้ว
มันเงื้อมือ ไม่สิ กรงเล็บแหลมคมขึ้น ขยุ้มเข้าใส่ศีรษะเจียงผิงอัน
ขณะนั้น เจียงผิงอันพลันเร่งความเร็ว พุ่งประชิดร่างคู่ต่อสู้แล้วออกหมัดใส่อย่างรุนแรงใส่หน้าตัวตนชั่วร้ายนั่นทันที
ใบหน้าของสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายนั้นยุบบี้โดยพลัน ร่างของมันกระเด็นสู่เวหา กระเด็นชนเศษดวงตะวันจนแหลกเละ
วิญญาณร้ายประคองตัวตั้งหลัก สีหน้าบิดเบี้ยวเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ “ผู้ฝึกตนซึ่งยังไม่บรรลุเซียนมีพลังกล้าแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร?”
เจียงผิงอันขมวดคิ้ว “สมเป็นร่างของผู้ฝึกตนขอบเขตเซียนปฐพีโดนข้าต่อยก็มิแหลกเละ”
อีกฝ่ายถูกปรสิตสิงสู่ มิอาจแผลงฤทธิ์ผู้ฝึกตนระดับเซียนปฐพีผู้นี้ได้ แต่นี่ก็ยังเป็นสังขารเซียนปฐพี มิ
