บทที่ 336 – เครื่องมืออันบิดเบี้ยว
แทบจะทันทีที่ลำแสงมาอยู่ตรงหน้าเขา ซอลจีฮูก็หลับตาลง เสียงประกายไฟได้ดังขึ้นอยู่ข้างหูเขาจนเขาได้ยินเพียงแต่เสียงนี้เท่านั้น
ไม่นานนักซอลจีฮูก็ลืมตาขึ้น ก่อนที่จะเบิกตากว้าง
ซ่าาาาห์!
ลมหายใจเพลิงจากมังกรยังคงถูกยิงออกมาอยู่ แต่ว่ามันกลับมาไม่ถึงทีมปฏิบัติการ
สูงประมาณแปดเมตรได้ ร่างกายส่วนบนรวมถึงคอของมันยาวเหมือนกับเป็นยีราฟ และช่วงร่างเพรียวบางเหมือนกลาง นอกจากนี้ยังมีขนหางห้าสีที่ยืดยาวออกมาเหมือนเป็นหางนกยูง และมันยังมีจงอยปากที่เหมือนกับไก่
นี่คือนกอันงดงาม และสูงส่งคล้ายกับฟินิกซ์ มันได้กางปีกออกมาป้องกันลมหายใจเพลิงเอาไว้แทนพวกเขา
“พวกเราถอย!”
ในตอนนั้นเองเสียงหนึ่งได้ดังขึ้นข้างหูพวกเขา
“ขอโทษที่มาช้า! แต่ว่าเราก็รีบกลับมาที่สุดแล้ว…!”
มาแชล จิโอเนียได้เท้าเข่าหอบหายใจออกมา
นี่มันหมายความว่า
‘ลูกเจี๊ยบ?’
ซอลจีฮูรู้สึกสับสนมาก
ความเมตตาอันบิดเบี้ยวก็เป็นเช่นเดียวกัน เธอกำลังกระพือปีกกระดูกมองมาอย่างประหลาดใจ
-นี่มันใครกัน…
สถานการณ์นี่มันน่าขันมากไปแล้ว
เมื่อรู้ตัวว่าการจับปลาสองมือมันยากเกินไป เธอก็ได้เลือกจัดการกับซอลจีฮูแทน ถึงการโจมตีของเธอมันจะเร่งรีบไปหน่อย แต่เธอก็ควรจะทำสำเร็จแล้ว
-…
ยังไงก็ตามแค่ในวินาทีสุดท้ายนกผอมแห้งก็โผล่เข้ามาขว้างเอาไว้ซะก่อน
-บะ…
เรื่องทำนองนี้ได้เกิดขึ้นซ้ำๆหลายครั้งแล้ว มันจะบังเอิญอะไรขนาดนั้น?
-บ้าอะไรเ
