บทที่ 335 – คำสัญญา (5)
ลำแสงที่พุ่งจากปากของความสงบนิ่งอันบ้าคลั่งได้กลืนกินความเมตตาอันบิดเบี้ยว และพุ่งทะลวงไปถึงท้องฟ้า หากมองจากไกลๆแล้วอาจจะเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเสาแสงยักษ์ที่ตกลงมาจากบนฟ้าได้เลย
อ๊ากกกกกกกก!
เสียงกรีดร้องแหลมสูงได้ดังทะลุลำแสงออกมา นี่คือเสียงร้องของความเมตตาอันบิดเบี้ยวอย่างไม่ต้องสงสัย
ความสงบนิ่งภายใต้การปลดผนึกพลังเทพออกมาไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่่เธอจะดูถูกได้เลย นอกเหนือจากผลข้างเคียงที่ค่อนข้างจะพิเศษสำหรับเขาแล้ว ในด้านพลังของเขาไม่ได้อยู่ห่างจากความเมตตาอันบิดเบี้ยวมากนัก นอกไปจากนี้ความเมตตาอันบิดเบี้ยวก็ยังถูกโจมตีโดยไม่ได้เตรียมตัวอีกด้วย
ไม่นานนักลำแสงก็ค่อยๆลดลงจนหายไป สิ่งที่ซอลจีฮูได้เห็นก็คือความเมตตาอันบิดเบี้ยวกำลังส่ายไปมาเหมือนกับถูกสายลมพัด
เธอไม่ได้ร่วงลงมาตรงๆ เธอพยายามทรงตัวเอาไว้ แต่ก็ยังค่อยๆร่วงลงมาเป็นเส้นโค้งเหมือนนกที่ปีกหัก
ตึง เท้าซ้ายของเธอได้แตะเข้ากับพื้น และตัวเธอได้แกว่งไปมาอย่างรุนแรง
ฟู่ววว! ควันสีขาวได้ลอยขึ้นจากร่างที่ร้อนระอุของเธอ
“กรอดดด…”
แม้ว่าจะมีสภาพที่น่าสังเวชแบบนี้ แต่สีหน้าที่กำลังหอบหนักของเธอกลับยิ่งหน้ามอง
สีหน้าที่สง่างามสูงส่งได้หายไปแล้ว สายตาที่ภาคภูมิใจได้หายไปเหลือไว้เพียงดวงตาสีขาว มันดูเหมือนเธอจะคลั่งไปแล้ว
ในตอนนั้นเองร่างกายที่กำลังส่ายไปมาของเธอได้ชะงักไป ความเมตตาอันบิดเบี้ยวได้ฝืนรักษาสมดุลร่างกายก