ยเช่นกัน
ความช่วยเหลือได้มาถึงในตอนที่ต้องการที่สุดจะกินใจผู้คนเสมอ การที่มีกำลังเสริมเข้ามาช่วยในตอนที่ป้อมปราการเหมือนจะพังลงไปได้ทำให้พวกเขารู้สึกยินดี
“เฮฮฮฮ! เฮฮฮฮ!”
เพวกเขาได้ร้องตะโกนยินดีไปทั่วสนามรบอันเงียบกริบ
ในเวลาเดียวกัน…
เทเรซ่าที่ยืนอยู่บนแนวเขาได้ค่อยๆหันมองลงไป
“…”
แม้ว่าความตั้งใจแรกของเธอจะเพื่อประเมินในสถานการณ์ แต่แล้วเมื่อเห็นสนามรบ เธอก็ถึงกับพูดไม่ออก
ในตอนแรกที่เห็นกองภูเขาซากศพอยู่ข้างกำแพงก็ทำให้เธอห้ามตัวเองไม่ได้เลยจริงๆ ภูเขาซากศพนี้ได้แสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายของสงครามเป็นอย่างดี และทั่วสนามรบก็มีภูเขาเช่นนี้กระจายอยู่ทั่วอีกด้วย
นอกไปจากนี้พื้นดินก็ยังไหม้เกรียมเป็นสีดำจากการระเบิดของอสนีบาตที่ถูกจุดขึ้นจนนับไม่ถ้วน
สายลมก็ได้พัดมาพร้อมกับกลิ่นโชยของเลือด ทั้งหมดนี้ได้แสดงให้เธอได้รู้ย่างชัดเจนถึงความรุนแรงในการบุกของปรสิต และความสิ้นหวังในการป้องกันของสหพันธรัฐ
“แค่กๆ”
เทเรซ่าไอออกมาเบาๆ จากนั้นเธอก็สังเกตเห็นถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนแปลงไป
เสียงพึมพำของทหารได้ดังขึ้นมาเมื่อพวกเขาเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า เมื่อมองขึ้นไปเธอก็ได้เห็นว่าภายใต้เมฆหมอกมืดสนิทที่ปกคลุมดวงอาทิตย์มีภาพฉายของร่างๆ หนึ่งอยู่
ดวงตาเทเรซ่าได้หรี่ลง
“ราชินีปรสิต…”
ภาพโฮโลแกรมที่ฉายอยู่ได้แสดงให้เห็นถึงร่างขนาดยักษ์นั่งเท้าคางอยู่บนเก้าอี้ ราชินีปรสิตนั่งคงนั่งจ้องไปที่ป้อมปราการไทก
