บทที่ 332 – คำสัญญา (2)
“เยี่ยมมาก!”
ลูกเจี๊ยบกระโดดเด้งขึ้น
“พวกเราทำได้!”
มันได้กระพือปีกอย่างยินดี
มาแชล จิโอเนียได้เข้าใจสถานการณ์ช้าไปเล็กน้อย แต่ไม่นานนักเขาก็รู้ถึงการเปลี่ยนแปลง
หนวดที่สะบัดไปทั่วได้หยุดนิ่งลงไปพร้อมกัน
และไม่นานนัก
คลื่นนนนน
เมื่อเสียงคำรามแห่งอิกดราซิลดังขึ้น พวกมันได้ระเบิดออกมาเหมือนดอกไม้ไฟ
“อ๊ะ!”
มาแชล จิโอเนียที่ตอนแรกคิดว่าเขาทำพลาดไปแล้วได้หลุดอุทานขึ้นอย่างยินดี ยังไงก็ตามมันยังเร็วเกินกว่าที่จะแปลกใจ
วูมมมมม!
รังที่ถูกทำลายหนวดไปได้กรัดร้องออกมา ในเวลาเดียวกันพวกมันได้เริ่มสะบัดไปมาอย่างบ้าคลั่ง เหมือนกับเป็นบอลลูนที่ถูกสูบลมเข้า และปล่อยออกอยู่ซ้ำๆ
จนกระทั่งในที่สุดพวกมันก็เริ่มโป่งพองขึ้นมา
ซ่าาาาาห์!
มาแชล จิโอเนียเห็นชัดๆว่ามีแขนสีเทากำลังโผล่ออกมาจากรังหนึ่ง
กิ่งไม้ที่พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าได้สั่นไหวราวกับจะพังลงได้ทุกเมื่อ ยิ่งมันสั่นรุนแรงเท่าไหร่ จำนวนของหิ่งห้อยที่ออกมาก็จะมากยิ่งขึ้น และเพราะแบบนั้นทำให้ประกายแสงไปสัมผัสร่างสีเทาก่อนจะทำให้ร่างนั้นเริ่มมีสีสันขึ้นมา
จนในที่สุดแล้วออร่าสีดำแห่งความตายก็ได้หายไปจนหมด เหลือเพียงแต่ร่างสีแดงสดใส และเปลงเพลิงที่จู่ๆก็ลุกขึ้นบนตัวรังอย่างรุนแรง
ฟู่!
หลังจากถูกเปลวเพลิงเข้าปกคลุม เสียงร้องของรังก็กลายเป็นเศร้าโศกยิ่งขึ้น
ยังไงก็ตามการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นไม่ได้มีแค่รังเเดียวเท่านั้น
อีกหนึ่งรังจ
