นท่า เสริมพลังขึ้นสองสามส่วน
ในปีที่สามร้อย การกลืนกินรากฐานเทพโบราณมาถึงทางตันของขอบเขต มิอาจเพิ่มพลังของเขาได้อีกแล้ว
ในปีที่สี่ร้อยเจ็ดสิบ ‘ลวดลายศักดิ์สิทธิ์สายความเร็ว’ ก็บรรลุถึงขีดจำกัด มิอาจทำความเข้าใจต่อไปได้เนื่องด้วยไร้คุณสมบัติสืบกฎเกณฑ์ระดับสูง
ยามนี้ เขาก็สามารถเทียบความเร็วกับยอดฝีมือขอบเขตเซียนมนุษย์ทั่วไปได้โดยมิต้องใช้ ‘วิชาปีกเทวะ’
ราวปีที่ห้าร้อย เจียงผิงอันจำเวลาที่แน่ชัดไม่ได้แล้ว ยามนี้เขาสำเร็จ ‘วิชาเสริมแกร่งยุทธภัณฑ์’ ขั้นต้น เสริมพลังได้ทุกสิ่ง และยกระดับกิ่งมารสะเทือนสรวงเป็นศาสตราเซียน
หลังจากกิ่งมารสะเทือนสรวงกลายเป็นศาสตราเซียน เฉิงเซวียนจิตศาสตราในกิ่งมารก็สามารถปรากฏลักษณ์สู่ภายนอกได้
มิใช่จิตศาสตราทั้งหมดปรากฏลักษณ์สู่ภายนอกได้ มีเพียงศาสตราเซียนระดับสูงเท่านั้น แต่เฉิงเซวียนนั้นแตกต่าง ตัวนางเป็นวิญญาณซึ่งได้กลายเป็นจิตศาสตรามาแต่แรก
เฉิงเซวียนและญาติมิตรของนางเข้าสู่ถิ่นของเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์ ระเบิดตัวเองเพื่อล้างแค้น และด้วยผลของวรยุทธ์พิเศษวิญญาณของนางจึงผสานเข้ากับกิ่งมารสะเทือนสรวง
เมื่อมี ‘คน’ เพิ่มมาหนึ่ง เรือศึกลำนี้ก็เหมือนเพิ่มความอบอุ่นขึ้นเล็กน้อย
แต่ความอบอุ่นนี้ก็คงอยู่ไม่นาน เจียงผิงอันเรียนทุกสิ่งที่เขาเรียนได้หมดสิ้นแล้ว เมื่อเผชิญความวังเวงอีกครั้ง ความเหงาหงอยก็อัดแน่นในหัวใจเขาอีกหน
เวิ้งจักรวาลนี้มืดมน ไร้เสียงไร้แสง ไม่มีขอ
