บทที่ 316 – พ่อเสือไม่มีลูกเป็นสุนัข (1)
สมาชิกปฏิบัติภารกิจในคราวนี้มีทั้งหดสิบหกคน หากว่านับรวมโฟลนกับลูกเจี๊ยบไปด้วยอีกก็จะเป็นสิบแปดคน กลุ่มพวกเขาได้เช่ารถม้ามาทั้งหมดสามคันเพื่อให้ทุกคนได้นั่งสบายๆ
รถม้ากำลังจอดรอพวกเขาอยู่ที่ใกล้ๆกับประตูปราสาท
หลังจากซอลจีฮูสั่งให้แอ็กเนส คาซุกิ และโอชิโนะ อุราระแยกรถม้ากันแล้ว ตัวเขาก็มุ่งหน้าไปนั่งที่รถม้าคันแรก
“ตัวแขน”
ขณะที่เขากำลังจะเปิดประตูรถม้าขึ้นไป คาซุกิก็เรียกเขาไว้ก่อน
“ครับ?”
“คือว่า…”
คาซุกิได้ชี้ไปที่มุมหนึ่ง ซอลจีฮูได้มองตามที่เขาชี้ไปด้วยความสงสัย
ทางที่คาซุกิชี้ไปตรอกที่เต็มไปด้วยกลุ่มหมอกหนา แต่ซอลจีฮูก็ไม่ได้เห็นอะไรผิดปกติเลย
“มีอะไรงั้นหรอครับ?”
“หืม…”
คาซุกิหยุดอยู่ครู่หนึ่งก่อนส่ายหัวออกมา
“ช่างเถอะ ไม่มีอะไรหรอก”
“เราควรจะตรวจสอบก่อนไหม?”
“ผมคิดว่าเราคงไม่จำเป็นต้องให้การเดินทางล่าช้าเพราะเรื่องนี้หรอกครับ ผมคงมองผิดไปเอง”
“แปลกนะครับที่คุณคาซุกิจะทำพลาด”
“ขอโทษที บางทีผมอาจจะกังวลไปหน่อย”
ซอลจีฮูพยักไหล่ก่อนจะขึ้นรถม้าไป
คาซุกิยังคงมองไปที่ตรอกอยู่สักพักก่อนจะขึ้นไปบนรถม้าเงียบๆ
หลังจากนั้นไม่นานรถม้าก็ได้เริ่มเคลื่อนไหวพร้อมกับมีเสียงแส้ดังขึ้น
รถม้าทั้งสามคันได้แล่นผ่านประตูเมือง และหายเข้าไปในกลุ่มเมฆอย่างรวดเร็ว
และจากนั้น
“…”
เมื่อรถม้าไปพ้นสายตาแล้วก็ได้มีคนโผล่ออกมาจากตรอก เป็นหญิงสาวตัวเล็กที่กำลังสวมใส่ชุ
