เป็นทาสกลับไปอย่างปลอดภัย
ยังไงก็ตามนี่ไม่ใช่สิ่งที่สหพันธรัฐควรจะมาขอบคุณมนุษยชาติเลย มันไม่มีความจำเป็นที่ผู้บัญชาการสูงสุดต้องมาด้วยตัวเอง
‘คุณซอกกูนีร์บอกว่าพวกเขามาตั้งแต่สี่วันก่อนแล้ว?’
พวกเขามีเวลายิ่งกว่าพอให้กล่าวขอบคุณและจากไปแล้ว แต่คณะตัวแทนก็ยังคงอยู่ที่อีวา แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ประกาศต่อสาธารณะ แต่พวกเขาต้องมีธุระอยู่กับซอลจีฮูแน่
แต่อะไรกันถึงได้ทำให้ตัวตนระดับสูงแบบนั้นมาหาซอลจีฮูด้วยตัวเอง?
ภายในใจซอลจีฮูได้กลายเป็นหนักอึ้งกว่าที่เขาคิดไว้ เขาไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องดี เขาอยากจะฟังให้แน่ใจ พวกเขาจะต้องมีเหตุผลที่ยังคงอยู่ในอีวาแน่ๆ
ซอลจีฮูได้พลิกตัวนอนหลับลงไปบนเตียง พอเขาตื่นขึ้นมา เขาก็รู้สึกได้ถึงอากาศเย็นยามเช้าแล้ว หลังจากลุกจากเตียงไปล้างหน้า เขาก็รีบกินอาหารเช้า และเก็บของ
เมื่อจับลูกเจี๊ยบที่ยังคงง่วงอยู่ใส่กระเป๋า เขาก็ออกไปจากสำนักงาน นั่นก็เพราะซอกกูนีร์ติดต่อมาว่าราชวงศ์กำลังรอเขาอยู่ ซอกกูนีร์ได้นำทางซอลจีฮูไปที่ห้องประชุมในวัง เมื่อประตูถูกเปิดขึ้นซอลจีฮูก็สูดหายใจสงบหัวใจที่เต้นแรง
ภายในห้องมีคนอยู่สามคนนั่งอยู่ก่อนแล้ว คนทางซ้ายเป็นยูเรลที่เขารู้จักอยู่แล้ว พอเข้าไปในห้องเธอก็ยกมือทักทายเขาทันที
ซอลจีฮูไม่เคยเห็นหญิงสาวทางขวามาก่อน แต่ตัดสินจากผิวสีขาวและหูแหลมตั้งแล้ว เธอคงจะเป็นแฟรี่ท้องฟ้า
คนสุดท้ายที่นั่งอยู่ตรงกลางระหว่างทั้งคู่เป็นหญิงสาวที่หล
