งบำนตำมสมรภูมิโบรำณส ำนักนักหลอมอำวุธมำกมำยต้องกำรสมบัติเซียนเช่นนี้ และเพื่อลดปัญหำ พวกเขำจึงเพำะเลี้ยงมันเอง
นอกจำกใช้หลอมอำวุธ สิ่งนี้ยังมีพลังยิ่งใหญ่ในตัว เมื่อจ่ำยปรำณเข้ำไปก็สำมำรถระเบิดมันให้แช่แข็งทุกสิ่งได้ หำกยอดฝีมือขอบเขตเซียนปฐพีทั่วไปไม่ทันตั้งตัว ก็จะถูกแช่แข็งยำกหลุดพ้น
กล่ำวได้ว่ำ กระทั่งยอดฝีมือระดับเซียนปฐพีมำกมำยยังหันกำยเผ่นหนียำมเห็นสิ่งนี้
ถำนเฉิงจ่ำยปรำณเข้ำสู่บงกชโลหิตเยือกแข็งพลำงถอยจำกเจียงผิงอันอย่ำงระแวง ป้องกันมิให้อีกฝ่ำยขัดขวำงเขำ
แต่ถำนเฉิงก็ต้องรู้สึกพิกลเมื่อเห็นว่ำเจียงผิงอันไม่โจมตี ทั้งยังปลดตรวนประกำศิต ท ำเพียงมองเฉย ๆ
“เจียงผิงอันท ำอะไรอยู่? รู้จักบงกชโลหิตเยือกแข็งแท้ ๆ แต่ไฉนจึงไม่หยุดข้ำ? มองหำโอกำสหนีอยู่หรือ? แต่ท ำไมเขำจึงเก็บตรวนประกำศิต ไม่ดูดซับพลังของข้ำต่อเพื่อลดจ ำนวนพลังที่ข้ำจะจ่ำยให้
บงกชโลหิตเยือกแข็ง จะได้ลดพลังกำรระเบิดของบงกชโลหิตเยือกแข็งลง?”
พฤติกรรมประหลำดของเจียงผิงอันท ำให้ถำนเฉิงงุนงงยิ่งนัก แต่เขำก็ยังจ่ำยพลังเข้ำสู่บงกชโลหิตเยือกแข็งอย่ำงบ้ำคลั่ง
ไม่ว่ำเจียงผิงอันจะมีจุดประสงค์อะไร ขอเพียงจ่ำยปรำณจ ำนวนมำกเข้ำไป ระเบิดบงกชโลหิตเยือกแข็งนี้ได้ เจียงผิงอันก็จะแน่นิ่ง
เพรำะพรสวรรค์พิเศษของถำนเฉิง เขำสำมำรถท ำตัวกลมกลืนกับน ้ำแข็งได้ ยำมถูกแช่แข็ง เขำก็จะไม่เดือดร้อนบำดเจ็บ
ครู่ต่อมำ เจียงผิงอันมองถำนเฉิงจ่ำยพลังเกือ
