บทั้งหมดในตัวเข้ำสู่บงกชโลหิตเยือกแข็ง ในที่สุดก็เอ่ยปำก
“ขอบคุณส ำหรับสมบัติเซียนที่เตรียมไว้ให้ แถมอุตส่ำห์จ่ำยพลังให้มันด้วย ข้ำชอบมันมำกเลย แต่แม้จะขอบคุณเจ้ำมำก แต่เจ้ำมีส่วนท ำร้ำยศิษย์พี่หญิง เจ้ำเลยต้องตำย”
ถำนเฉิงเห็นท่ำทีกร่ำงก ำแหงของเจียงผิงอันก็ยิ้มเย้ย “เจ้ำเอำควำมมั่นใจที่ใดมำจึงพูดเช่นนี้? คิดจริง ๆ หรือว่ำจะฉวยบงกชโลหิต
เยือกแข็งจำกเซียนผู้นี้ได้? ปีกเทวะของเจ้ำเร็วมำกก็จริง แต่ไม่มีทำงมำประชิดเซียนผู้นี้จนฉวยบงกชโลหิตเยือกแข็งได้ในพริบตำหรอกไปตำยซะ!”
ขณะนั้น ถำนเฉิงก ำลังจะจุดชนวนระเบิดบงกชโลหิตเยือกแข็งแต่แล้วก็ต้องผงะเมื่อพบว่ำแขนของเขำหำยไปพร้อม ๆ กับบงกชโลหิตเยือกแข็ง!
นอกจำกนั้น เจียงผิงอันยังมำปรำกฏตรงหน้ำเขำแล้ว!
ม่ำนตำของถำนเฉิงหดตัวเฉียบพลัน
เป็นไปได้เช่นไร!
ต่อให้อีกฝ่ำยเป็นเซียนมนุษย์ ต่อให้มีปีกเทวะยังไม่มีทำงไวได้เพียงนี้ เขำไม่เห็นด้วยซ ้ำว่ำอีกฝ่ำยลงมือยำมใด!
เหมือนกำลเวลำกระตุกหำยไปเสี้ยวหนึ่ง!
ถำนเฉิงรับรู้ไม่ผิด กำลเวลำกระตุกหำยไปครู่หนึ่งจริง ๆ
อ ำนำจกำลเวลำมิเพียงย้อนกำลได้ แต่ยังเร่งได้ด้วย
เจียงผิงอันใช้อ ำนำจกำลเวลำท ำให้ดูเหมือนเขำยังพูดอยู่กับที่ทว่ำแท้จริงพุ่งตัว เร่งเวลำขึ้นหนึ่งอึดใจ
ก่อนถำนเฉิงจะทันจุดชนวนบงกชโลหิตเยือกแข็ง เขำก็ฉวยบงกชโลหิตเยือกแข็งไป
อ ำนำจกำลเวลำเป็นเหมือนวิชำต้องห้ำม และยังเป็นหนึ่งในไพ่ตำยสูงสุดของเขำ มิใช้ออกมำเว
