บทที่ 286 – การเตรียมการ (7)
‘สาขาการเต้นสมัยใหม่งั้นหรอ?’
คำตอบนี่มันอยู่นอกเหนือกับที่เขาคิดไว้อย่างสิ้นเชิง แต่มันก็ไม่ได้สำคัญ
“ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมก็แค่คิดว่าคุณเป็นนักเรียนตำรวจหรืออะไรทำนองนั้น”
ซอลจีฮูได้หัวเราะออกมาก่อนจะตอบกลับไป จากนั้นเขาก็ถอนหายใจยาว และเริ่มคิดกับตัวเอง
เขารู้ว่าเธอต้องการอะไร แต่ปัญหาคือมันจะเป็นไปได้ไหม
“หืม”
ความเงียบได้เข้าปกคลุมอีกครั้ง
อู้วววววว
จะมีก็แต่เสียงร้องโหยหวนของฆาตกรที่ถูกโยนทิ้งเอาไว้ด้านนอกดังออกมา ขณะที่ซอลจีฮูคิดกับตัวเองด้วยสีหน้าเคร่งขรึม อึนยูริก็ค่อยๆโบกมือออกมา
“นี่แค่ความเห็นของฉันนะคะ ถ้ามันยากเกินไปก็ไม่ต้องก็ได้ค่ะ”
“ไม่หรอก มันไม่ใช่แบบนั้น”
ซอลจีฮูส่ายหัวออกมา
“มันก็ไม่ใช่แผนที่แย่อะไร หากว่ามันได้ผล มันก็จะเป็นเรื่องดีสำหรับเรา แล้วก็ถ้าถ้ามันไม่ได้ผล ถึงอาจจะมีความเสี่ยงอยู่บ้าง แต่ฉันก็คิดว่าฉันรับมือไหว”
“…”
“ปัญหาคือมันจะเป็นไปได้หรือเปล่า การถูกเชิญมาจากโลกทำให้อาร์ติแฟคกับอุปกรณ์ทั้งหมดของฉันถูกทิ้งเอาไว้ในพาราไดซ์”
หลังจากพูดแบบนี้แล้ว ซอลจีฮูก็ค่อยๆเรียบเรียงความคิดของตัวเอ
จากสมุดบันทึกของผู้รอดชีวิตนิรนาม พวกเขาสามารถที่จะจับฆาตกรอีกคนได้สำเร็จหลังจากฆ่าฆาตกรคนแรก จากเนื้อหาทั้งหมดนี่แล้ว ต่อให้พวกเขาฆ่าฆาตกรไปคนหนึ่งความยากของบทฝึกสอนก็คงไม่ได้พุ่งขึ้นไปในระดับเป็นไปไม่ได้อย่างทันที
อาจจะเป็นไปได้ว่าพลังของฆ
