วกว่าเหมียวจิ่ง เซียนผู้บรรลุเต๋าด้วยการฆ่าซึ่งเป็นอาจารย์ด้วยซ ้า
“ถอย! เบื้องบนสั่งถอยแล้ว!” ผู้บัญชาการของสำนักเซียนเทียนหลานตะโกนขึ้นในสมรภูมิ
ไม่ต้องรอให้เขาตะโกนบอก ผู้ฝึกตนในสมรภูมิก็หนีกระเจิดกระเจิงกันแล้ว ผู้ใดหนีช้าก็จะถูกลากลงสู่ทะเลโลหิตอันน่าขนลุก มิอาจกลับขึ้นมาได้อีก
“แม่เจ้าโว้ย! มิใช่พูดกันหรือว่าเจียงผิงอันบรรลุเซียนมิได้ ทำไมเขาแข็งแกร่งขนาดนี้!”
“จะเป็นเซียนได้หรือไม่ ไม่เกี่ยวกับความแข็งแกร่งขนาดนี้ของเขาสักหน่อย!”
“บางทีอาจเพราะเขาแข็งแกร่งเกินไปนี่แหละ สวรรค์เลยไม่ยอมให้เขาเป็นเซียน”
“สมน ้าหน้า! อีกหมื่น ๆ ปียามจะตาย ข้าจะไปซ ้าเติมให้สิ้นลม!”
เจียงผิงอันกวาดล้างผู้ฝึกตนร่วมระดับจากสำนักเซียนเทียนหลานอย่างไร้เทียมทาน ไม่มีผู้ใดประมือได้เลย ก่อนหน้านี้พวกเขาก็ลอบส่งเดนเซียนสองคนมาลอบสังหาร แต่นอกจากไม่สำเร็จแล้วยังจะถูกย้อนสังหารอีก
“เจียงผิงอัน! แน่จริงก็สู้คนเดียวสิ!” ผู้บัญชาการของสำนักเซียนเทียนหลานตะโกนท้า
“ได้ อย่าให้พวกเขาหนี ข้าคนเดียวก็จัดการพวกเจ้าได้” เจียงผิงอันยืนเหนือทะเลโลหิต มองเหล่าศัตรูอย่างเหยียดหยาม
หากเป็นผู้อื่นพูดเช่นนี้ คงโดนรุมประชาทัณฑ์ตายไปนานแล้วแต่ปวงชนล้วนรู้สึกว่าเจียงผิงอันยังพูดน้อยเกินจริงไปมาก มิใช่คำพูดกร่างกำแหงอะไรเลย
ผู้บัญชาการของสำนักเซียนเทียนหลานเอ่ยปาก “หากไม่สู้กับผู้ฝึกตนขั้นปลายระดับเขตแดน แต่ไปสู้กับเดนเซียนแทน
