ิงอันมองจ้องลงมา
เกาเยี่ยปิงแค่นยิ้ม “เฮอะ เซียนผู้นี้จะไปเสียอย่าง เจ้าจะหยุดได้หรือ?”
เขายอมรับว่าเจียงผิงอันแข็งแกร่ง แต่ในฐานะเดนเซียน หากเขาคิดจะไป เจียงผิงอันก็หยุดเขามิได้
“งั้นก็ลองดู”
ความเชื่อมั่นไร้สั่นคลอนอันแข็งแกร่งระเบิดออกจากตัวเจียงผิงอัน เส้นผมของเขาพลิ้วไสว ใช้วิชาเทียมเทพสงครามขั้นหก ขยายร่างกายของตนขึ้นอีก เกราะรบจำนงศึกสีเลือดเคลือบฉาบ สะท้อนรัศมีเย็นเยียบ
น ้าทะเลซึ่งเดิมสั่นกระเพื่อมถูกอำนาจนี้เข้า จู่ ๆ ก็นิ่งชะงักประหนึ่งถูกแช่แข็ง
ไกลออกไป หวังหยางและฉางหงล้วนแน่นิ่ง
ปรากฏว่าเมื่อครู่เจียงผิงอันมิได้แผลงพลังต่อสู้อย่างเต็มที่ ยามนี้ต่างหากคือเจียงผิงอันในสภาพแข็งแกร่งที่สุด!
สีหน้าของหวังหยางซับซ้อนสุดขั้ว ยามเขาแรกพบเจียงผิงอันอีกฝ่ายยังไม่บรรลุระดับเขตแดน แต่ยามนี้ เขาเทียบชั้นเซียนมนุษย์ได้แล้ว…
ดวงตาของหวังหยางฉายประกายเสียดาย “น่าเสียดายที่ศิษย์น้องเจียงมิอาจบรรลุเซียน หากเขาทำได้ ภายหน้าต้องอนาคตไกลอย่างแน่นอน…”
มีทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวาขวางตรงหน้า ศิษย์น้องเจียงก็แทบไร้โอกาสบรรลุเซียน สวรรค์ริษยาศิษย์น้องเจียงผู้นี้นัก
การต่อสู้บนผืนทะเลยิ่งทวีความเข้มข้น เกาเยี่ยปิงคิดหนีแต่ก็มิอาจหลีกพ้น
นอกจากนั้น เขาก็ต้องขวัญผวาเมื่อพบว่าทุกครั้งยามปะทะกับเจียงผิงอัน ปราณจำนวนมากในกายเขาจะถูกอีกฝ่ายสูบออกไปหากยังเป็นเช่นนี้ เขาได้สิ้นพลังตายแน่!
ทันใดนั้น ขวานห
