บรรลุกฎมหำเต๋ำแล้วอยู่ดี
หวังหยำงพร้อมสังเวยตนเอง สู้เพื่อเปิดโอกำสให้เจียงผิงอันหนีไป
แต่ไม่ว่ำเขำจะเร็วแค่ไหน ก็มิอำจแข่งควำมเร็วกับเดนเซียนได้เกำเยี่ยปิงเหวี่ยงหมัดใส่ศีรษะเจียงผิงอันแล้ว
เกำเยี่ยปิงเป็นผู้ฝึกกำยำ เหตุที่เขำอยู่รอดจำกทัณฑ์เซียนได้ในขณะนั้นก็เพรำะร่ำงกำยอันแข็งแกร่งนี้
หมัดอันแข็งแกร่งของเขำแปรเปลี่ยนเป็นสัตว์ร้ำย อ้ำปำกค ำรำมใส่เจียงผิงอัน
เจียงผิงอันเงื้อหมัดเข้ำรับกำรโจมตี
เห็นเช่นนี้ เกำเยี่ยปิงก็เกือบหลุดข ำ นี่หรืออัจฉริยะ? พวกสมองตำยมำกกว่ำกระมัง? ถึงกับคิดประชันเดนเซียนอย่ำงเรำ นี่มันต่ำงอะไรกับหำที่ตำย?
เปรี้ยง!
หมัดของทั้งสองประสำนฤทธิ์ รอยยิ้มบนใบหน้ำเกำเยี่ยปิงค่อย ๆเปลี่ยนสู่ขวัญผวำ
พลังอันรุนแรงเสียดสีระหว่ำงหมัดของทั้งสอง แผ่ซ่ำนไปรอบทิศสำดคลื่นคลุมฟ้ำดับตะวัน กวำดน ้ำทะเลรำยล้อมและฉำงหงซึ่งก ำลังสับขำวิ่งหนีตลบดิ่งลงสู่ก้นบึ้ง
เกำเยี่ยปิงเบิกตำกว้ำง หัวใจตกตะลึง เจียงผิงอันถึงกับหยุดหมัดของเขำได้
ไม่มีทำง!
ผู้ฝึกตนระดับเขตแดนจะหยุดกฎมหำเต๋ำได้อย่ำงไร?
เกำเยี่ยปิงเชื่อไม่ลง โจมตีเข้ำมำอีกครั้ง
เจียงผิงอันเงื้อหมัดเข้ำรับ
เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!
เสียงเลื่อนลั่นดังระรัวในทะเล สุญตำแหลกร้ำว คลื่นยักษ์ตลบโถม
ร่ำงของเจียงผิงอันขยำยลักษณ์มหึมำ เหยียบบนน ้ำทะเลดวงดำวลอยเหนือศีรษะ ห้ำเขตแดนคลี่ตัว ทะเลโลหิตคลุมท้องนภำจิตสังหำรชวนสะท้ำนคลับคล้ำยจะแช่แข็งสร