จ’ ก็พุ่งประเคนเข้าใส่ระรัวไปหมด
เซวียจวิ้นถูกชกกำเดาไหล คิดจะถอยหลบให้พ้นจากอีกฝ่ายแต่ก็ไร้ประโยชน์
หากเลี่ยงไกลเกินไป แส้ก็โบยไม่ถูกอีกฝ่าย หากเลี่ยงระยะสั้นเกินไป อีกฝ่ายก็จะตามมาทัน
ขณะที่เขาจะใช้วิชาอื่นมาโจมตี แต่เจียงผิงอันก็นึกหาทางมารับมือได้ทุกครั้งไป
ความรู้สึกกดดันอันไร้ลักษณ์เกินบรรยายกดทับลงบนตัวเซวียจวิ้น มิอาจเข้าใจได้เลยว่าทำไมเจียงผิงอันจึงเปลี่ยนแปลงไปมากเพียงนี้
มีเพียงผู้อาวุโสบางคนที่อัฒจันทร์ตระหนักแจ้งบางสิ่ง ดวงตาของพวกเขาเรืองประกายตกใจยิ่ง
สภาวะลืมตัวตน!
แม้พินิจจากทั่วสำนักเซียนอวี่หวง ก็มีผู้ฝึกตนไม่มากนักที่ย่างก้าวสู่สภาวะนี้ได้ มีเพียงหัวกะทิเท่านั้นที่บรรลุ
และเจียงผิงอันก็เข้าสู่สภาวะนี้ได้!
