บทที่ 209 – ล่าทาส (3)
เงาสั้นๆได้พุ่งออกมาจากหญ้าที่สั่นไหว ซอลจีฮูได้หันไปมองพร้อมทั้งง้างแขนไปด้านหลังตามสัญชาตญาณ
‘อึก!’
ขณะที่เขากำลังจะขว้างหอกออกไป เขาก็ต้องขมวดคิ้วขึ้น
นั่นเพราะแสงแดดได้สาดส่องลงมาที่ดวงตาเขาราวกับรอเวลานี้อยู่
และเพราะความเร็วของเงาลึกลับมันเร็วเกินกว่าที่เขาคิดเอาไว้ ทำให้เขามองมันไม่ชัดเลย
บางอย่างสีดำได้พุ่งผ่านสายตาเขาไป นี่คือข้อมูลเดียวที่เขารวบรวมมาได้ในตอนนี้
ต่อมา มาแชล จิโอเนียก็ได้หรี่ตาไล่ตามเป้าหมาย และเตรียมจะยิงหน้าไม้ออกไป
ยังไงก็ตามเทเรซ่าได้เบิกตากว้างขึ้น
“เดี๋ยวก่อน!”
เทเรซ่าได้ยืดแขนออกไปพร้อมๆกับเสียงร้องแหลมสูง
ฟื้ว!
“อ๊ะ!”
มาแชล จิโอเนียได้พึมพำขึ้นหลังจากยิงลูกหน้าไม้ออกไปสี่นัด แต่ว่าเพราะจู่ๆเทเรซ่าได้ผลักเขา ทำให้ตัวเขาเสียสมดุล และเป้าที่เล็งไว้ก็พลาดไป
“เธอ-!”
มาแชล จิโอเนียได้กัดฟัน และมองกลับไปที่เทเรซ่า จากนั้นเอง
“อ๊าา!?”
จู่ๆเสียงที่เหมือนกับเด็กก็ดังออกมาจากด้านบน
ร่างที่กำลังพุ่งผ่านอากาศไปได้ดิ้นออกมาก่อนจะล้มลงไป แม้ว่าลูกหน้าไม้จะพลาดเป้าไป แต่ว่าลูกหน้าไม้เหล่านั้นก็ได้เกิดเป็นตาข่ายสกัดกั้นการเคลื่อนไหวของเงาเอาไว้ได้
เป้าหมายได้พยายามจะเปลี่ยนทิศทางอย่างกระทันหัน แต่แล้วก็ล้มเหลว และล้มลงไปแทน
ขณะที่ซอลจีฮูกำลังมองเทเรซ่าอย่างตกใจ เขาก็หันไปเหลือบมองตามเสียง-
“อ๊าา… อู้ววว…”
“?”
เขารู้สึกไม่มั่นใจในสิ่งที่เห็น คิ
