ผู้รํ่ารวยตัวจริง
ห้าพี่น้องมองผู้มาใหม่อย่างสงสัย ‘กุยเฮยเขามาดีมาร้าย’ อันอันถามเต่าตัวน้อยผู้ยังคงหดหัวอยู่ในกระดองด้วยความสงสัย แม้จะค่อนข้างคุ้นเคยกับลักษณะบุคลิกแบบนี้อยู่บ้าง
กุยเฮยจำต้องยืดหัวออกมาพิจารณาชายวัยกลางคนตรงหน้า ‘จัดว่าดีมีใจยุติธรรมสามารถคบได้’ กุยเฮยตอบตามตรงจากนั้นเจ้าตัวก็สอดส่ายหัวเล็ก ๆ ไปมาเพื่อสำรวจรอบห้องด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“คารวะท่านลุง ท่านเป็นใครหรือเจ้าคะ” อันอันผู้มีความกล้าเอ่ยถามชายวัยกลางคนที่ตนเรียกว่าลุงทันที
“เสียมารยาทแล้ว ข้าชื่อ” ในขณะที่ชายวัยกลางคนกำลังจะกล่าวแนะนำตัวก็ผู้ติดตามมาด้วยเอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน“นายท่าน” ผู้เป็นนายจึงได้ส่งสายตาอันเย็นเยียบเป็นการเตือนทำให้ชายคนนี้จำต้องหุบปากลงทันที255
อันอันมองพวกเขาทั้งสองอย่างพินิจพิเคราะห์มากขึ้นกว่าเดิม เช่นเดียวกับจือฉี และมู่เทาผู้เคยพบเห็นคนมาไม่น้อย
“ข้าต้องขออภัยท่านลุงเช่นกัน เนื่องจากข้าเป็นผู้เยาว์จึงสมควรจะต้องแนะนำตัวก่อน ข้าน้อยมีชื่อว่าหนิงอันแซ่หยู ส่วนคนนี้คือพี่ใหญ่จือฉี พี่รองมู่เทา พี่สามอานเจิง และพี่สี่ยงฮ่าวเจ้าคะ” เด็กทั้งห้ายืนขึ้นประสานมือคำนับชายสูงวัยกว่าอย่างสุภาพ
โดยที่ไม่รู้ว่าชายสองคนผู้มาใหม่ต่างพากันรู้สึกสะดุดแซ่ของสองในห้าเป็นอย่างมากจนต้องเอ่ยปากถามออกไป “เด็กน้อย” ชายทั้งสองกล่าวพร้อมกัน
“ขออภัย เชิญนายท่านก่อนขอรับ” ชายหนุ่มผู้ติดตามเปิดทางให้เจ้านายข
