ได้มีเหตุการณ์หยุดเท้าของพวกเขาไว้เสียก่อน“ออกไป ไม่มีเงินยังกล้ามาหาหมอ พวกเราไม่ได้เปิดโรงทานนะ” เสียงตวาดจากด้านใน ทำให้พี่น้องทั้งห้าไม่กล้าเดินหน้า244
ต่อ ‘คนอะไรช่างไร้คุณธรรม’ เสียงของกุยเฮยกล่าวตำหนิอย่างไม่พอใจ‘ข้าเห็นด้วย’ อันอันกล่าวสนับสนุน “พี่ใหญ่พวกเราไปกันเถอะ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าเมืองใหญ่แบบนี้จะมีโรงหมอแห่งเดียว”เด็กหญิงกระตุกมือใหญ่ที่จับตนพร้อมกับพูดออกมาจือฉีพยักหน้าเห็นด้วย เป็นอย่างที่เด็กน้อยพูดเอาไว้ไม่มีผิดเมื่อพวกเขาเดินกันมาได้อีกหนึ่งเค่อ45ก็พบเข้ากับโรงหมอแห่งหนึ่ง ‘เจ้าเข้าไปเลยข้าสัมผัสได้ถึงความมีคุณธรรมมาจากในนี้’เสียงกระตือรือร้นของกุยเฮยเปล่งออกมาอันอันมองโรงหมอที่เต็มไปด้วยผู้คนแต่งกายมอซอ เต็มไปด้วยรอยปะชุน ‘ข้าคิดว่าเขาคงจะมีคุณธรรมมากจนโรงหมออาจจะเจ๊งได้ในไม่ช้า’ เด็กหญิงพูดกับสหายผู้นอนแปะอยู่บนหัวกุยเฮยกลอกตาไปมา ‘เจ๊งอะไรของเจ้า ช่วยพูดภาษาคนที่ข้ารู้เรื่องได้หรือไม่’ เต่าตัวน้อยแย้งทันควัน
5 15นาที245
‘ข้าก็พูดภาษาคนนะ เป็นเจ้านั่นแหละฟังไม่เข้าใจ เจ๊งก็แย่ยังไงล่ะ ไม่แน่ว่าหากเป็นแบบนี้ต่อไปโรงหมอคงเลิกกิจการแน่’ อันอันอธิบายเสียงสูง ‘เหตุใดต้องโมโหด้วยระวังเถอะจะแก่กว่าวัย’ เต่าตัวน้อยท้วงซึ่งคำพูดนี้ทำให้เส้นเลือดบนขมับของอันอันเต้นตุบ ๆ‘เจ้าสิแก่ มีอย่างที่ไหนกล้ามาว่าเด็กผู้หญิง ไม่รู้หรือว่าคำว่าแก่เป็นคำต้องห้ามของเหล่าหญิงสาว โดยเฉพ