ฝันดับลงทันตา
เมื่อภรรยาของหรานต้าได้ยินว่าสามีของตนป่วย นางก็ตกใจจนมือไม้อ่อนหน้าซีดเผือดเช่นกัน “ท่านพี่” นางรีบเดินเข้ามาเรียกชายหนุ่มในอ้อมกอดของมารดาเสียงสั่นหรานต้ามุมปากกระตุก “ข้าไม่ได้ป่วย แต่พวกเรากำลังจะรวยกันจริง ๆ นะ หากไม่เชื่อท่านแม่ก็ลองถามท่านพ่อดูสิ”ชายหนุ่มผละออกจากอ้อมกอดของมารดาสบตากับนางกล่าวสีหน้าจริงจังลี่หม่านจึงได้หันหน้าไปมองสามี และก็เห็นว่าดูเขาไม่มีสติเท่าที่ควร “ท่านพี่ ท่านเองก็ป่วยตามลูกอย่างนั้นเหรอ”คำถามของนางทำให้อานไท่พยักหน้าอย่างไม่รู้ตัวก่อนที่จะรีบปฏิเสธออกมา “ไม่ใช่ ข้าไม่ได้ป่วย” เด็กชายอานเจิงผู้ทนมองสภาพอันน่าอับอายของบิดาไม่ไหว ดังนั้นเท้าเล็ก ๆ ของเจ้าตัวจึงเดินมาหาผู้เป็นย่า226
มือน้อยของเขาดึงชายเสื้อของหญิงวัยกลางคน “หืม?” ลี่หม่านมองดวงหน้าที่เริ่มกลมของหลานชายอย่างแปลกใจ“ท่านย่าขอรับ บิดาและท่านปู่หาได้มีใครป่วย เหตุที่พวกเขามีอาการเช่นนี้เกิดจากเจ้าสิ่งนั้น ข้าจะพาท่านไปดู” นํ้าเสียงเล็กนั้นแม้บางคำอาจจะยังพูดไม่ชัดเจนทว่าผู้เป็นย่าก็ยังฟังเข้าใจหรานต้าจึงได้ผละออกจากตัวของมารดา เมื่อได้ยินคำพูดของบุตรชายตัวน้อย “ใช่ขอรับข้าไม่ได้ป่วย เพียงแต่ดีใจ”ชายหนุ่มกล่าวสนับสนุนความคิดของบุตรสุดที่รักทันทีลี่หม่านได้แต่มองใบหน้าของเขาสลับกับหลานชายตัวน้อย “ได้ ย่าจะไปดูสิ่งนั้นกับเจ้า” หญิงวัยกลางคนพยักหน้ากล่าวกับหลานชายตัวน้อยอานเจิงจึงไ
