ข้าเลือกอะไรได้บ้างอานไท่แม้อยากตีหลานชายของตัวเองเช่นกัน แต่เมื่อเขามองเห็นดวงหน้าเล็กแดงกํ่าของหลานตัวน้อยอีกทั้งตามเสื้อผ้าของเจ้าตัวเล็กล้วนมอมแมมชายวัยกลางคนก็ใจอ่อนจึงได้เอ่ยขอร้องแทนเด็กน้อยทั้งสาม
“หยูเจียงเรื่องนี้แม้พวกเขาจะผิด ทั้งนี้ทั้งนั้นอาจเป็นเพราะพวกเขายังเด็ก ยังไงหากเจ้าจะลงโทษก็อย่าหนักมือเกินไปนะ” ชายวัยกลางคนกล่าวออกมาอย่างลำบากใจ
เนื่องจากหากจะห้ามไม่ให้ลงโทษเลยก็ไม่ได้ ไม่เช่นนั้นเกิดวันดีคืนดีพวกเขาพากันวิ่งขึ้นมาบนภูเขาแล้วไม่โชคดีเหมือนครั้งนี้จะทำยังไงเด็กชายหญิงทั้งสามจึงได้หันมามองชายวัยกลางคนอย่างขอบคุณ ในระหว่างที่ทุกคนมัวแต่สนใจเด็กแสบอยู่นั้นเสียงร้องของหมูในหลุมก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับมันกำลังใช้เท้าทั้งสี่ตะกุยดินหมายจะขึ้นมาด้านบนอย่างเอาเป็นเอาตาย155
“ข้าคิดว่าในตอนนี้พวกเราควรจะหาวิธีจัดการกับหมูป่าก่อนดีหรือไม่ขอรับ ส่วนเรื่องของหลานทั้งสามเมื่อกลับไปถึงเรือนค่อยว่ากัน” อานชิงบุตรคนที่สองของอานไท่เอ่ยออกมาเมื่อก้มมองลงไปแล้วเห็นอาการคลุ้มคลั่งของหมูภายในหลุม
ซึ่งคำพูดของเขานั้นได้ทำให้เด็กชายทั้งสอง และหนึ่งเด็กหญิงรู้สึกผ่อนคลายลงมาบ้างแม้จะเพียงชั่วคราวก็ยังดี
ยงเผยจึงได้เดินมาหยุดอยู่เหนือหลุมดักสัตว์ “ข้าจัดการเอง” สิ้นคำของเขา ชายหนุ่มก็กางมือของตนลงไปภายในหลุมจากนั้นก็เกิดเสียงตูมพร้อมกับฝุ่นฟุ้งพุ่งขึ้นมาด้านบนกระจายไปรอบทิศทาง
หลัง
