ของดี“ท่านพ่อปล่อยข้าลงเถิดเจ้าค่ะ” เด็กหญิงเปิดปากบอกบิดา หยูเจียงจึงได้วางร่างเล็กของบุตรีลงตามคำขอหลังจากเธอลงยืนได้มั่นคงเท้าเล็ก ๆ ก็เดินไปหาชายวัยกลางคนเจ้าบ้าน “ท่านปู่ไท่เจ้าคะ ไม่ทราบว่าที่นี่มีแป้งมันหรือไม่” เด็กหญิงเอ่ยถามสิ่งที่ต้องการทันที“เจ้าตัวน้อยอยากได้ไปทำอะไรเหรอ แป้งมันบ้านเรามีเยอะแยะเนื่องจากพวกเรามักจะปลูกมันเทศในช่วงหน้าแล้ง เมื่อได้ผลผลิตจึงได้นำมาบดเป็นแป้งเก็บไว้” เสียงนี้เป็นของอานซื่อภรรยาของอานไท่เป็นผู้ตอบ“ดียิ่งเจ้าค่ะท่านย่า ข้าจะต้องใช้มันในการล้างเครื่องใน ส่วนหัวหมูนั้นจำต้องลวกนํ้าร้อนขูดขนออกเสียก่อน จากนั้นค่อยใช้ไฟเผาอีกที ขั้นตอนต่อไปก็ต้องนำมาขัดเรื่องนี้ข้าคงต้องรบกวนแรงของท่านแล้ว” หนิงอันกล่าวในสิ่งที่ตนจะทำออกมารวดเดียว168
“เจ้าตัวน้อยเรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเถอะ” นํ้าเสียงของหญิงสาวผู้หนึ่งดังขึ้นแทนหญิงวัยกลางคน“ขอบพระคุณเจ้าค่ะท่านป้าสะใภ้ใหญ่” หนิงอันเรียกหญิงคนนั้นอย่างสนิทสนมทำให้หญิงสาวยิ่งรู้สึกเอ็นดูเจ้าตัวเล็กมากขึ้น“ข้าเองก็เต็มใจช่วยเจ้านะ” เสียงหวานใสอีกเสียงหนึ่งได้เอ่ยออกมาบ้าง “ขอขอบคุณท่านป้าสะใภ้รองเช่นกันเจ้าค่ะ”หนิงอันย่อตัวลงกล่าวเสียงหวานกับหญิงสาวคนนั้นเช่นกันในขณะเดียวกันนั้นบ่าวของครอบครูหยูต่างก็มาช่วยทำความสะอาดเครื่องใน รวมถึงหัวหมูและขาหมูตามคำสั่งของเจ้านายตัวเล็กด้วยอย่างเต็มใจ แม้ว่าพวกเขาจ
